දැඩි සුළං නිසා ධීවරයින් මරුට, ධීවර ඇමති සහ පරිසර ඇමති ඉල්ලා අස්වනු !


හිටිහැටියේම නොවුනත්, පසුගිය දින කීපය තුළ දිවයිනට දරුණු කාළගුණ තත්ත්‍වයක් ඇති වූයේ ධිවර ප්‍රජාවට සාමාජිකයින් 17 කට අධික සංඛ්‍යාවක් අහිමි කරමින්. ධීවර ප්‍රජාව මේ තත්ත්‍වයට කෙළින්ම ඇඟිල්ල දිගු කරන්නෙ කාලගුණ විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට. ඒ කල් යලා බලා අනතුරු හැඟවීමේ නිවේදන නිකුත් නොකිරීම හේතුවෙන්. රූපවාහිනි පුවතක තිබූ පරිදි, කාලගුණ විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව අනතුරු හඟවා තිබෙන්නේ දැඩි සුලං තත්ත්‍වය ආරම්භවෙලා පැය ගණනාවක් ගොස් දැඩි අනතුරු සිදු වූවාට පසු.. උදෑසන 3.00 ට අන්තර්ජාලයෙන්. මෙය ඇත්තටම ඇඟ බේරාගැනීමක් ලෙස මම දකිනවා. ලංකාවෙ වෙලාවෙන් උදෑසන තුනට අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන්නෙ එක්කෝ නින්ද යන්නෙ නැති උදවිය, නැතිනම් රාත්‍රී සේවා මුරයන්හි යෙදෙන උදවිය. ධීවර ප්‍රජාවට අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන්න වෙලාවක් වත් තිබුණත් හැකියාවක්වත් නැහැ. ඇමරිකාවේ කාලගුණ විද්‍යා අනාවැකි වලින් මේ බව දන්වා තිබුණත්, එය මෙතරම් දරුණු වේ යැයි සිතුවෙ නැති බව කාලගුණ විද්‍යා අධ්‍යක්‍ෂ තුමා පවසා තිබුණා.

දැන් මාස දෙකක් පමණ ලංකාවේ වෙසෙන මා දුටු ප්‍රධාන කරුණක් නම් අප බොහෝ දෙනෙක් අප කරන රැකියාවට සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ නොකරන බව. මොනයම් හෝ ආකාරයකට යන්තම් තමන්ට කළ යුතු පමණ ඉටු කර එක්කෝ නිකං සිටීමට හෝ නිවෙස බලා යාමටයි බොහෝ දෙනෙකු ක්‍රියා කරන්නෙ. නමුත් තමන් රාජකාරිය කරන අවස්ථාවේ එයට 100% ක සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරනවා නම්, අපේ රට බොහෝ දුර ගිහින්. බොහෝ දෙනෙක් නිතරම බලන්නේ මගෙන් කෙරන්න ඕන කුමක්ද යන්න නොවෙයි – මට ගන්න පුළුවන් කුමක්ද කියා. පසුගියදා පැවති පරිසර දින සම්මන්ත්‍රණයට සහභාගී වූ සිසු සිසුවියන් සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ඊයේ පැවැත්වූ රැකියා අයැදුම්පත්‍ර සැකසීමට කියාදෙන වැඩමුළුවට සහභාගි වුනා. ඒ තමන්ගෙන් ලෝකයට සිදු වන්න තිබෙන දේට වඩා තමන්ට ගන්න තිබෙන දේ වැඩි නිසා… මෙයයි යතාර්ථය.

එසේම බොහෝ දෙනෙකු සුපරීක්‍ෂාකරීව කටයුතු කරන්නෙ නැහැ. උදාහරණයක් වශයෙන් ගතහොත් අවම වශයෙන් තමන් ලියන ලිපියක හෝ වාර්තාවක නිරවද්‍යතාවය (අක්‍ෂර වින්‍යාසය හෝ ව්‍යාකරණ) පවා බොහොම සැහැල්ලුවෙනුයි ගණන් ගන්නෙ. යමක් කිරීමේදී ඉදිරිය බලා සැලසුම් කරන්නෙත් නැහැ. ඒ වෙනුවට යමක් සිදු වුනාම පැලැස්තර විසඳුමක් යොදන එකයි කෙරෙන්නෙ.. රසායන විද්‍යා ආයතනයේ ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් පවා දැන් දැන් පෙන්වා දුන් වැරදි පවා නැවත නැවත කරනු දකින්නට ලැබෙනවා. (ඒකට මගෙන් නම් සමාවක් නැහැ)  බොහෝ දෙනා තමන්ගෙ වගකීම  නිසි ආකාරව ඉෂ්ඨ කරන්නෙ නැත්තෙ ඇයි කියන දේ මට තේරුම් ගන්න බැහැ. නමුත් මේ ප්‍රජාවම තමන්ගෙ අයිතිවාසිකම් ලබා ගන්නට නම් නොපැකිලව පෙරට එනවා.

කොයි පැත්තද තෝරා ගන්නෙ ?

කොයි පැත්තද තෝරා ගන්නෙ ?

නමුත් මම මේ කියන්න යන්නෙ රාජකාරිමය යුතුකම් ඉෂ්ඨ කිරීම ගැනම නොවෙයි. ලෝකයට සිදු විය යුතු යුතුකම් ඉෂ්ඨ කිරීම පිළිබඳව. පසුගිය මාසය තුළ පමණක් ලෝක පරිසරය තුළ වැදගත් සිදුවීම් කිහිපයක් සිදු වුනා. වායූගෝලීය කොටස් මිලියනයකට කාබන් ඩයොක්සයිඩ් කොටස් 400 ක අගය සටහන් වුනේ මැයි මාසයේදී. එසේම ඔක්ලහෝමාවල පිට පිටම සිදු වූ කුණුටු තත්ත්‍වය නිසා සියයකට ආසන්න පිරිසක් ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවුවා. යුරෝපයේ ඇති වූ ගංවතුර තත්ත්‍වය නිසා බොහෝ දෙනෙකු අවතැන් වී මහා දේපල හානියක් සිදු වුනා. ලංකාවේද අසාමාන්‍යා ලෙස දැඩි සුළං තත්ත්‍වයක් ඇති වූවා. මේවා කළින් කළට අසන්නට ලැබුණත්, දැන් දැන් ඉතා සුළභ කාරණා බවට පත් වෙලා තිබෙනවා. යුද්ධ කාළයේ සිදු වූ ඝාතන නිසා අපේ මානුෂිකත්‍වය සහ මෘදු බව තරමක් යටපත් වී ඇති සේම, මේ ස්වාභාවික විපත් දැන් දැන් සුළභව අසන්නට ලැබීම නිසා ඒවාත් සාමාන්‍ය දේ බවට පත් වෙමින් පවතිනවා.

නමුත් මේ හැම ඵලයකටම හේතුවක් තිබෙන බව ඔබ අප සැම දෙනාම දන්නවා. අපට මව්වරුන් දෙදෙනෙකු සිටිනවා. වැදු මහ සහ මිහි මව. වැදු මව අප කරන හැම දේම උපේක්‍ෂාවෙන් ඉවසා සිටියත්, මිහිමවට දැරිය හැකි සීමාවක් තිබෙනවා. මා පසුගියදා ලෝක පරිසර දිනයේ දේශනයකදී පැවසුවේ අපේ ලෝකයේ ජනගහන වර්ධනය අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා ඉක්මවා ගොස් ඇති බවයි. මෙයට ප්‍රධාන හේතු වන්නේ සෞඛ්‍ය පහසුකම් සහ නවීන තාක්‍ෂණය දියුණු වීම නිසා ස්වභාවිකව පාලනය වන මරණ අනුපාතිකය අප කෘත්‍රිමව පාලනය කර තිබෙනවා. මේ නිසා ස්වභාවික උපත් ප්‍රමාණය ස්වභාවික මරණ සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩි වෙනවා. සෑම තත්පර 13 කට වරක්ම ලෝක ජනගහනය 1 කින් ඉහළ යනවා. මේ නිසා අප පසුගිය ශතවර්ෂයට වඩා වැඩියෙන් ස්වභාවික සම්පත් සහ විශේෂයෙන්ම ඛණිජ තෙල් භාවිතය වැඩි කර තිබෙනවා. ජලවාෂ්ප, මෙතේන්, නයිට්‍රස් ඔක්සයිඩ් වැනි වායූන්ගෙන් හරිතාගාර ආචරණයට බලපෑම් ඇති වුවත්, කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රමාණය ඉහළ යාම හරහා මිනිසා විසින් සිදුකරන හරිතාගාර ආචාණය (Anthropogenic Green House Effect) වැඩි වෙමින් පවතිනවා.

මේ නිසා සිදුවන අයහපත් ප්‍රතිඵල බොහෝයි. වායුගෝලීය උණුසුම වැඩිවීම නිසා වැඩිපුර ජලවාශ්ප ප්‍රමාණයක් වායුගෝලයට එකතු වීම සිදු වනවා. මේ නිසා ඉහළ වායුගෝලය ප්‍රසාරණය වෙනවා පමණක් නොවෙයි, පෘථිවියේ සමහර ප්‍රදේශ වලට අධික වැසි ලැබීමට පටන් ගන්නවා මෙහි අනෙක් පැත්ත වන්නේ වැසි නොලැබෙන පෙදෙස් කාන්තාරකරණයට ලක්වීමයි. ධ්‍රැවීය අයිස් දියවීම, කඳුකර අයිස් තට්ටු දියවීම හරහා මුහුදට එකතුවන ජලය ප්‍රමාණය ඉහළ ගොස් මුහුදු මට්ටම ඉහළට යනවා. ලෝක ජනගහනයෙන් වැඩි කොටසක් ජීවත් වෙන්නේ මුහුදුබඩ නගරවල. මේ නිසා මේ අයට ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඉහළ ගොඩබිම් කරා ඇදෙන්නට සිදු වෙනවා. එවිට අවශ්‍යවන ඉඩ සකසා ගැනීමට වනාන්තර එළි පෙහෙළි කිරීමට සිදු වෙනවා. එවිට සාමාන්‍යයෙන් වායුගෝලයෙන් උරා ගන්නා කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රමාණය වත් උරා ගැනීමට අවශ්‍ය කාන්තාර ප්‍රමාණය නැති වෙනවා. මේ  ආකාරයට මේ විෂම චක්‍රය දිගින් දිගටම ක්‍රියාත්මක වනවා. අවසානයේ අප සියළුම දෙනා වඳවී යන්න පුළුවනි.

මේ තත්ත්‍වය නැති කරන්න අප හැම දෙනාටම දායක වන්න පුළුවනි. අප භාවිතා කරන සම්පත්, බලශක්ති ප්‍රමාණය අවම කිරීම මගින් නිශ්පාදනය අඩු කරන්නට පුළුවනි. නිෂ්පාදනය අඩු වනවිට ඒවාට භාවිතාවන බලශක්තියත්, සම්පත් ප්‍රමාණයත් ඉතිරි වෙනවා. චක්‍රය අඩාල වෙනවා.

නමුත් අප හැම දෙනාම බොහොම ආත්මාර්ථකාමීයි. පාර අයිනේ ඇති කුණුරොඩු ප්‍රමාණයෙන්ම එය කියා පානවා. අප කී දෙනෙකු පාරට අපද්‍රව්‍ය එකතු කරනවාද ? බස් ටිකට් එක වුනත් බස් එකෙන් බැස්ස ගමන්ම දමන්නේ පාරට, නැතහොත් කාණුවකට, ටොපියක් චොකලට් එකක් කෑවොත්, දිරා නොයන දවටනය වැටෙන්නෙත් මහපාරට… එමෙන්ම ඉවත ලන ප්ලාස්ටික් බෑගයක්, හෝ වෙනයම් අනවශ්‍ය දෙයක් එකතු වෙන්නෙත් පරිසරයටමයි. අපට මේ තත්ත්‍වය තනි තනියෙන් වෙනස් කරන්නට පුළුවනි. තමන් ගමනේ යෙදෙනවිට එකතුවන කුණු එක්කෝ කුණුබක්කියක් ඇති තැනක් එනතුරු හෝ නිවස කරා ගෙනයාමට එතරම් අපහසුවක් නැහැ. තමන්ට තමන් පාලනය කරගෙන එවැනි කුණු නිසි තැකට දමන්න පුළුවන් නම්, අවම වශයෙන් තරමක හෝ සහනයක් පරිසරයට දැනේවි.

අනුන්ට බැනලාවත්, අනුන් පිට වරද පටවලාවත් අපට දියුණු වෙන්න බැහැ. අප රැකෙන්න නම් අප දැන් දැන් ක්‍රියාත්මක වෙන්න අවශ්‍යයි. නැතිනම් ආසියාවේ ආශ්චර්යය මුහුදට හේදිලා යන දිනය තව දශක කීපයකට වඩා දුර නැති වෙන්න පුළුවනි. ඉතිං මේ ධීවරයින් මියගිය නිසා හෙට අනිද්දට ලිප්ටන් වට රවුමේ කීප දෙනෙක් එකතු වෙලා ධීවර ඇමතිටයි පරිසර ඇමතිටයි ඉල්ලා අස්වෙන්න කියලා විරෝධතාවයක් තියන්නත් බැරි නෑ…

අවවාදයට වඩා ආදර්ශය උතුම්.. අපි අපේ දරුවන්ට ආදර්ශයක් වෙමු.. එතකොට උන් අපේ පසුපස යමින් ඉගෙන ගනීවි…. ඒ වගේම සමාජයට තමන්ගෙන් වෙන්න තියෙන වගකීමත් ටික ටික හරි ඉටු කරන්න උත්සාහ ගනිමු…

ලෝක පරිසර දින සම්මන්ත්‍රණය…. කෝටි ගණන් වියදම් නොකළත්, යමක් කෙරුණ දවසක්….


ජුනි 05 වන දින ලෝක පරිසර දිනය වෙනුවෙන් ඉතාම කෙටි කලකින්, දින හතරක් තුළ සංවිධානය කළ  දේශන පහකින් යුතු සම්මන්ත්‍රණයක් සංවිධානය කළේ පරිසරය ගැන රසායන විද්‍යා ආයතනයේ සිසු සිසුවියන් දැනුවත් කිරීම මගේ යුතුකමක් ලෙස හැඟුන නිසායි. මේ පිළිබඳ අදහස රසායන විද්‍යා ආයතනයේ ප්‍රධානි මහාචාර්ය ජේ එන් ඕ ප්‍රනාන්දු මහතාට මම දැන්වුයේ සිකුරාදා පැවති ආචාර්යවරුන්ගේ හමුවේදී. ඒ මහතා එක පයින්ම කැමති වුනා. ඔයාම සංවිධානය කරන්න කියා ඒ බර මට පැටෙවුවත්, ඒක මම බොහොම ගෞරවයෙන් භාර ගත්තෙ එය සංවිධානය කරන එක ලෝකය වෙනුවෙන් කරන තවත් එක යුතුකමක් පමණක් නොවන බව මම දන්න නිසාමයි. පිටරට සිටිද්දි ඇල්කෙමියාගේ රසායනාගාරය බ්ලොග් අඩවියෙන් පරිසරය සුරැකීම මෙන්ම පරිසරයට හානි පැමිණවීමෙන් සිදුවිය හැකි අවැඩ පිළිබඳ අනන්ත කතා කළත් සක්‍රීයව යමක් කිරීමේ පහසුකම මට තිබුණෙ නැහැ. ඒ පිටරටක මම ජීවත් වුන නිසාම… වෙනත් රටවල ජීවත් වෙද්දි තමන්ට යමක් සංවිධානය කිරීම අපහසු බව මට තේරුණේ වරක් දෙවරක් නොවෙයි. නමුත් තමන්ගෙ මවු රටේදී තමන්ට අවශ්‍යතාවය තිබෙනවා නම් එය කිරීම ඉතාම පහසු බව මේකෙන්ම මට වැටහුනා.

ඉතින් රසායන විද්‍යා ආයතනයේ සිටි ආචාර්ය මහාචාර්යවරුන්ට මගේ අදහස දැනුම් දුන් වහාම ඔවුනුත් එයට දායක වන්න කැමැත්ත පළ කළේ එක පයින්ම. එපමණක් නොවෙයි එදින නිවාඩු ලබාගෙන සිටි මහාචාරය දසරත ගුණවර්ධන මහතා පවා පසුව තමන් දේශනයක් කිරීමට කැමැති බව ප්‍රකාශ කළා. ඒ නිසා මුලින් දේශන හතරක් ව තිබූ සම්මන්ත්‍රණය පසුව දේශන පහක් දක්වා දීර්ඝ වුනා.

මුලින් පත්‍රිකා මගින් රසායන විද්‍යා ආයතනයේ සිසු සිසුවියන්ට මේ බව දැනුම් දුන්නත්,  සිසුන්ට ඒ ගැන දැනගන්න තිබුණ කාළය මදි වුනාද මන්දා… බලාපොරොත්තු වුන තරම් සහභාගිත්‍වයක් ලැබුණෙ නැහැ.. නමුත් වෙනත් පන්තියක සිටි භක්ති ගීත පුහුණු වෙමින් හිටපු සිසු සිසුවියන් ටිකක් ඇදලා අරගෙන යන්තම් සෙනඟ සම්පූර්ණ කර ගත්තා…

නමුත් දේශන මාලාව යන අතරවාරයේ මට තේරුණා මේ දේශනවල වටිනාකම. මා පවා නොදත් බොහෝ දේවල් ඒ දේශනවලින් ඉගෙන ගත්තා.. මගේ දේශනය තිබුණෙ අන්තිමට.. කෙසේ වුවත් මේ දේශන මාලාව මට හිතුන පරිදි සාර්ථකයි..

මේ දේශන මාලාව ගැන පූර්ව ප්‍රචාරයක් ලබා දුන් ලේක්හවුස් ආයතනයේ නලීන් දිල්රුක්‍ෂ අයියාට ස්තුතිය පිරිනැමීම කළ යුතුමයි. ඒ වගේම දිනමිණ සහ ඩේලි නිවුස් ආයතන දෙකෙන් පැමිණි චින්තා රණසිංහ සහ ඉෂාරා මුදුගමුව මාධ්‍යවේදිනියන්  දෙදෙනාටත් මගේ ස්තුතිය පිරිණමනවා.

ඉදිරියේදීත් මෙවැනි දේශන සංවිධානය කිරීමට අපේ ආචාර්ය මණ්ඩලය එකඟ වුනා.. සමහරවිට අපි දුරස්ථ පාසැල් වලට ගොස් එදිනෙදා ජීවිත හැඩගස්වා ගැනීමට රසායන විද්‍යාවෙන් සිදුවන මෙහෙයයන්, පරිසරය සුරැකීම, ආහාර පුරුදු වැනි දෑ පිළිබඳ සම්මන්ත්‍රණ පවත්වන්න අපට පුළුවන් වේවි…

මේ තියෙන්නෙ දිනමිණේ තිබුණ විස්තරේ…

Dinamina Article

ලෝක පරිසර දිනය ජුනි 05 දා… සැමට කෙරෙන ආරාධනයයි….


අනාගතය වෙනුවෙන්

අනාගතය වෙනුවෙන්

අනාගත ලෝකය කෙසේ වේ දැයි තවමත් කිසිවෙකුට අනුමාන කළ නොහැක. නමුත් මේ යන ආකාරයට එය අනිවාර්යයෙන්ම අධිකව දූෂණය වූ පරිසරයක් ඇති, ජලය සහ පිරිසිදු වාතය සමහරවිට සුඛෝපභෝගී අවශ්‍යතා බවට පත් විය හැකි, සතුන් ගහකොළ විරළ වූ එකක් විය හැකි බව පමණක් සිතිය හැකිය.

ජුනි 05 වනදා ලෝක පරිසර දිනයයි. ඇල්කෙමියාගේ රසායනාගාරයෙන් පරිසරය සුරැකීමේ අවශ්‍යතාව පුන පුනා ප්‍රකාශ කෙරුණද, ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාකාරීව යමක් කළ නොහැකිව තිබුණේ විදේශයන්හිදී සංවිධානය කළ හැකිව තිබූ දෑ අල්පයක් වී තිබීම නිසායි. නමුත් දැන් යමක් කළ හැකි තත්ත්‍වයක් ඇති නිසාම, රසායන විද්‍යා ආයතනයේදී ජුනි 05 වන දින සවස 2 සිට 4 දක්වා පැවැත්වෙන අනාගත ලෝකය වෙනුවෙන් පරිසරය සුරකිමු යන තේමාව ඔස්සේ ගෙන එනු ලබන දේශන මාලාවට කෙරෙන ආරාධනයයි මේ.

මේ දේශන මාලාවෙන් හි මාතෘකා වනුයේ..

  • පලිබෝධනාශකවල පාරිසරික ආචරණ
  • පරිසරය සහ කසළ කළමණාකරණය
  • පරිසරය සුරැකීමේ පාරම්පරික පසුබිම
  • කාබන් ඩයොක්සයිඩ් සතුරෙක්ද? මිතුරෙක්ද?

යන විෂයයන් වන අතර ඒ සියල්ල රසායන විද්‍යා ආයතනයේ කථිකාචාර්යවරුන් විසින් පවත්වනු ලබයි.

පරිසරය පිළිබඳ ඇල්මක් ඇති, යමක් ඉගෙන ගැනීමට කැමැත්ත ඇති අයට මේ දේශන මාලාවට සහභාගී වන මෙන් ආරාධනා කර සිටිමි.

දේශන මාලාව ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් පැවැත්වෙන අතර පැමිණෙන සැම සාදරයෙන් පිළිගනු ලැබේ…

ස්ථානය : ශ්‍රී ලංකා රසායන විද්‍යා ආයතනය 341/22 ඇඩමැන්ටේන් නිවස, කෝට්ටේ පාර වැලිකඩ රාජගිරිය.

        ( සරණ පාරේ ජාතික දියවැඩියා මධ්‍යස්ථානය අසළ පාරෙන් පැමිණිය හැකිය)

දිනය : 2013 ජුනි 05 දා

වෙලාව : සවස 2.00 සිට 4.00 දක්වා

සියල්ලෝම පැමිණෙත්වා…………………

දැන් නම් 400 ට බොහොම ළඟයි…… මොනවද ? කියමු බලන්න……


400

400

දැන් නම් 400 ආසන්නයටම ඇවිත්….. මේ මාසෙ 400 පනියි වගේ…..

දන්න කෙනෙක් ඉන්නවා නම් කියන්න…..

මොකද්ද මේ 400 ?

දිය මතුපිට රබර් බෝල……………………… කෙටි විද්‍යා ප්‍රබන්ධය


“මහාචාර්යතුමා…. තමුන්නාන්සෙට උගත්කම තිබුණට මොළේ කඳුලක්වත් නැති මිනිහෙක්….”

නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයා අමාත්‍යාංශයේ උපදේශක මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකර මහතාට කළකිරුණු හැඟීමක් මුහුණට ආරූඪ කරගෙන දොස් නැඟුවේය.

“මම කිවුවෙ ඇත්ත මිස්ටර් ජයසේකර…”

“මිස්ටර් ජයසේකර ? තමුන්නාන්සෙට මම කියලා තියෙනව නේද මට මිස්ටර් ජයසේකර කියලා කියන්න ඕන නෑ කියලා… එක්කෝ ඇමතිතුමා කියනවා… නැත්තං සර් කියනවා අනිත් මිනිස්සු වගේ…..”

දහය ශ්‍රේණිය පමණක් සමත් මැර බලයෙන් ඡන්දය දිනා පාර්ලිමේන්තුවට ආ නියෝජ්‍ය ඇමති සරත් ජයසේකර ඕස්ට්‍රේලියාවේ මොනෑෂ් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ආචාර්ය උපාධිය ලබා  ලොව පුරා රටවල් රාශියක විවිධාකාර උසස් තනතුරු දැරූ මහාචාර්ය වෛද්‍යසේකර වෙත නිර්දය ලෙස කඩා පැන්නේය….

“මම තමුන්නාන්සෙ මේ අමාත්‍යාංශයේ උපදේශක තනතුරකට බඳව ගත්තෙ ජනාධිපතිතුමියගෙ උවමනාවට මිසක් මට උපදෙස් ගන්න නෙවෙයි… මට උපදෙස් ගන්න මිනිස්සු ඕනතරම් ඉන්නවා… තමුන්නාන්සෙගෙ පර්යේෂණයෙ ප්‍රතිඵල ඕන කෙනෙකුට පෙන්වගන්න… මට ඔය පර්යේෂණයෙන් ලාභයක් නෑ.. මට ලැබෙන්නෙ පාඩුවක් විතරයි… මම තමුන්නාන්සෙට කිවුවෙ නෑනෙ ඔය පර්යේෂණය කරන්න කියලා.. තමුන්නාන්සෙ පත් කළේ අමාත්‍යංශයට උපදෙස් දෙන්න…. මේ පර්යේෂණය ඕකට අදාල නෑ…”

“එහෙම කියන්න එපා ඇමතිතුමා.. මේ නිසා රටට කොච්චරක් කියලා සල්ලි ඉතිරි වෙනවද ?”

“රටට සල්ලි ඉතුරු කරලා කාටද හලෝ හරි ගියේ ? බලනවා.. තමුන්නාන්සෙ අවුරුදු හතරක් විශ්ව විද්‍යාලෙ ගිහින් ඉගෙනගෙන.. තවත් අවුරුදු ගානක් ආචාර්ය උපාධිය කරලා… රට රටවල ගිහින් වැඩ කරලා.. මොනවද හම්බ කළේ ?  ආ ? අඩුම ගානෙ ඉන්න ගෙයක්වත් තියෙනවද ? පාරට පැස්සම මිනිස්සු තමුන්නාන්සෙ අඩුම ගානෙ කවුද කියලවත් දන්නවද ? මොකද්ද තියෙන පිළිගැනීම ?”

“බලනවා.. මම පාරට බහින්නෙ ආරක්‍ෂකයො පිරිවරාගෙන… කිසිම සාමාන්‍ය මිනිහෙකුට මගේ ළඟටවත් එන්න බෑ ඒ අයගෙ අවසරයක් නැතුව… පාරෙ යනකොට අනිත් වාහන ඔක්කෝම අයින් කර ගන්නවා මම එනකොට.. ටී වී එකේම මගේ ගැන කී පාරක් කියනවද ? ලංකාවෙම මිනිස්සු මගේ නම කිවුව ගමන් කවුද කියලා දන්නවා… මම කාගෙන් හරි උදව්වක් ඉල්ලුවාම ඒ මිනිස්සු දෙපාරක් හිතන්නෙ නැතුව.. හරි සර්… මොනවද වෙන්න ඕන කියලා අහනවා…. බලනවා… ඔය කියන එක දෙයක්වත් තමුන්නාන්සෙට තියෙනව ද ?”

“ඔන්න ඕකයි මහාචාර්යතුමා මම තමුන්නාන්සෙට කියන්නෙ….. උගත්කම තිබුණට මදි… ඒක හරියට පාවිච්චි කරන්න මොලේ තියෙන්න ඕන…. තමුන්නාන්සෙට මොළේ නෑ…… මට උගත්කම නෑ… කවුද දිනුම් ?”

මහාචාර්යවරයා නිරුත්තර විය.. ඔහුට සිය සගයෙකු විසින් සුහද හමුවකදී පැවසූ යමක් මතක් විය..

“නාරද…. මෝඩයොත් එක්ක වාද කරන එක පරිස්සමින් කරන්න… මොකද උන් අපිව උන්ගෙ තත්ත්‍වයට අරගෙන බිමට දාලා අපට ගහන්න යනවා.. අපි ඒ තත්ත්‍වයට ගියාම අපි අසරණයි… මොකද අපට මෝඩයෝ වගේ හිතන්න බැරි නිසා.. ඔය උපදේශක තනතුර ගත්තට කමක් නෑ… නමුත් ඕකෙ අවදානම හොඳට හිතට අරගෙන වැඩ කරන්න… ඔයා වැඩ කරන්නෙ කාටද කියලා හොඳට මතක තියාගන්න… මෙතන තියෙන්නෙ උගත්කම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි.. පැවැත්ම පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්….”

“ඔබතුමා දිනුම්… හරි… මම මේ පර්යේෂණය නවත්වන්නම්….”

“නැවැත්තුවට කමක් නෑ.. මේවා ඉහළ තැන්වලට යවන්නෙ නැතුව… මොකද අපිට බොහොම සමාදානෙන් මෙතන වැඩ කරන්න තියෙන අවස්ථාව නැති කරගන්න ඕන නෑනෙ.. ඔබතුමාට අවශ්‍ය නම් මම අළුතෙන් වාහනයක් ගන්න කටයුතු කරවන්නම්… දැන් පාවිච්චි කරන වාහනෙත් ඉතිං පරණයිනෙ… ආණ්ඩුවට කියන පරක්කුවෙන් වාහනයක් ගෙන්වලා දෙන්න පුළුවන්… “

“කමක් නෑ ඇමතිතුමා… මේ තියෙන වාහනේ මට හොඳටම ප්‍රමාණවත්…. මම ඉතිං වයසක මනුස්සයා… රෝද හතර හරියට කැරකුණාම ඇති…”

“ඕකනෙ කියන්නෙ මහාචාර්යතුමා… ඔබතුමාට හිතන්න බෑ කියලා… පින නෑ… පින නෑ… කමක් නෑ… අපි සහයෝගෙන් කටයුතු කරමු…. ඔන්න ඔය පර්යේෂණේ නවත්තලා දාන්න… මම වාහනයක් එවන්නම්…… අමාත්‍යාංශෙට අළුතෙන් ජීප් දෙකතුනක් ආවා…. අළුත් ජීප් එකක යනකොට ඉතිං ඔබතුමාටත් ගතියක් තියෙනව නෙ…”

“ඇමතිතුමාගෙ කැමැත්තක්…”

෴෴෴෴෴

මහාචාර්යවරයා නිවසේ ආලින්දයේ හාන්සි පුටුවේ සිට සිවිලිමේ කොටු ගණන් කරන අතරතුර ඔහුගේ බිරිඳ,

“මොකද නාරද දාහට අරන් සීයට දීල වගේ ?  මොකද ? අදත් ලෙඩක්ද ?”

“එහෙමමත් නැහැ ශීලා…නමුත්, මම හිතන්නෙ අපි මෙහාට ආපු එකෙන් කර ගත්තෙ ලොකු වැරැද්දක්… හිටපු විදියට ජපානෙට වෙලා හිටිය නං.. අඩුම ගානෙ හිතට සැනසීමෙන්වත් ජීවත් වෙනවා.”

“ඉතිං මහ ලොකුවට ඔයාමනෙ උඩ දාගෙන ආවෙ…. ඉගෙන ගත්ත රටට සේවය කරන්න ඕන කියලා…. විශ්‍රාම ගියාට පස්සෙ ලංකාවට ඇවිත් වැඩ කරනවා කියලා ඔයාම නෙ තීරණය කළේ…. මම ලොකු දුවගෙන් අහන්නද අපි ආයෙම එයා ගාවට එන්නද කියලා ? ඔයාට වැඩ හොයා ගන්න අමාරු මනුස්සයෙකුත් නෙවෙයි නෙ…”

“එපා ශීලා… තව ටිකක් බලමු…. මම කවුරු කිවුවත් මේක දිගටම කරගෙන යනවා… අපි දැන් අපට අයිති නැහැ.. අපි තව ටික කාලයයි ජීවත් වෙන්නෙ.. ඒ ටිකේ අපි මේ රටට යමක් කරන්න ඕන… මම ලෝකෙටම වැඩ කළත් මේ රටට යමක් කළේ නැහැ…. කවුරු මොනවා කිවුවත් මේ රට පිං බිමක්…. අපට පුළුවන් මේ රට හදන්න… මට හොඳටම විශ්වාසයි මේ පර්යේෂණයෙන් සෑහෙන දෙයක් රටට කරන්න පුළුවන්…”

“මොනවා කළත් කමක් නෑ… පරිස්සමින්… ඔයා වැඩ කරන්නෙ සෑහෙන සල්ලි පාවිච්චි වෙන තැනක… මේක පිටරට වගේ නෙවෙයි.. ඒ රටවල අඩුම ගානෙ නීතියවත් තියෙනවා පිහිටට. මේ රටේ සල්ලිවලට කරන්න බැරි දෙයක් නැහැ…. ඒ නිසා ඔයාගෙ වැඩ ගැන පරිස්සම් වෙන්න… මම අළුතෙන් ඔයාට මතක් කරලා දෙන්න ඕන නැහැනෙ බ්‍රසීලෙදි වුන දේ ?”

මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකරට බ්‍රසීල ඛණිජ තෙල් පර්යේෂණාගාරයේ ප්‍රධාන විද්‍යාඥ තනතුර ලැබුණේ ඔහුගේ කීර්තිමත් පර්යේෂණ ඉතිහාසයට පින් සිදු වන්නටය. ඕස්ට්‍රේලියාවේ මොනෑෂ් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් බලශක්ති කළමණාකරණය පිළිබඳ ආචාර්ය උපාධියක් ලබා ගත් හෙතෙම ඉන් අනතුරුව වසර අටක්ම සේවය කළේ ඇමරිකාවේ හූස්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයේ බලශක්ති පර්යේෂණ අංශයේ ය. වසරින් වසර සේවයේ ඉහළට ගිය ඔහු වසර අටක් ඇතුලත මහාචාර්ය තනතුරට උසස් විය… ඔහුගේ පර්යේෂණ සඳහා බොහෝවිට මූල්‍යමය ප්‍රතිපාදන ලැබුණේ ටෙක්සාස් හි ශෙල් ගෑස් ආයතනයේ පර්යේෂණ අරමුදලිනි. .. එසේම ඒ අරමුදල් ලබා දීමේ එක් කොන්දේසියක් වූයේ ඒ මුදල්වලින් කෙරෙන ඔහුගේ සොයාගැනීම් වල පේටන්ට් අයිතිය ශෙල් ගෑස් සමාගම සතුවීමයි. මුලදී මුදල් හිඟකම නිසා එයට එකඟ වූවද, පසුව කීර්තිය සහ තනතුරු ඔහු කරා පැමිණෙන විට ශෙල් ගෑස් සමාගම හා තිබූ ගිවිසුම් අවලංගු කරන්නට ඔහු කටයුතු කළේය… එය විරසකයක ආරම්භය විය… හූස්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයේ ප්‍රධාන අරමුදල් සපයන්නා වන ශෙල් ගෑස් සමාගමේ බලපෑම මතම මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකර හූස්ටන් වලින් පිටකිරීමට විශ්ව විද්‍යාල බලධාරීන්ට සිදු විය… එයට සුවිශාල වන්දියක් ලැබුණත්, ඒ සියල්ල සිය දරුවනට බෙදා දී ඔහු නැවතත් සිය පර්යේෂණ කටයුතු සඳහා බ්‍රසීලය තෝරා ගත්තේය.

ඒ සමය උක් වගාවෙන් සරුසාර වූ බ්‍රසීලයේ එවකට පැවති පාලනය ඛණිජතෙල් භාවිතය අවම කර උක් සාරයෙන් ලබා ගන්නා එතනෝල් භාවිතයෙන්  රථවාහන ධාවනයට කටයුතු කළ කාළයයි. බ්‍රසීලයේ වූ ඛණිජතෙල් සමාගම් මේ පර්යේෂණ වලට දැඩි ලෙස අකුල් හෙලන්නට විය… සමහර අවස්ථාවලදී මැරයන් විසින් එල්ල කළ මරණීය තර්ජන හමුවේ බොහෝ පර්යේෂකයින් බ්‍රසීලය හැර දමා ජීවිතය බේරා ගන්නට රටින් පිට වූහ… කවදත් සිය රාජකාරිය දේවකාරිය ලෙසම සළකන මහාචාර්ය නාරද ජයසේකර ඒ කිසිදු තර්ජනයකින් නොසැලී සිය කාර්යය නිසි ලෙස කරගෙන ගියේ, රජයෙන් ලැබුණ සහයෝගය තමන් දැඩිව විශ්වාස කළ බැවිනි. ඒ අනුව ප්‍රථම වතාවට සියයට සියයක් එතනෝල් භාවිතයෙන් රථ ධාවනය කිරීම මගින් ලැබෙන ආර්ථික සහ බලශක්ති ප්‍රතිලාභය ඔහු ලෝකයට හඳුන්වා දුන්නේය… මේ නිසාම බොහෝ රටවලින් පැසසුම් ප්‍රශංසා සහ සම්මාන පිරිණැමුනද, ඔහු බලශක්ති සමාගම්වල ප්‍රධාන හතුරා බවට ද නිතරඟයෙන් පත්විය… අවසානයේ ඒ නිසාම ජීවිතය රැක ගැනීම සඳහා ඔහු කිසිවෙකුට නොදන්වා ජපානයට පැමිණියේ අප්‍රකට ජීවිතයක් ගත කිරීමේ අටියෙන් වුවත්, නගෝයා විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු අංශයට බැඳුන පසු නැවතත් ජීවිතය වෙනස් වන්නට විය. එහි වූ ශ්‍රී ලාංකික උත්සවයකදී හමු වූ සිය පැරණි සිසුවෙකු මාර්ගයෙන් ලාංකික රජයට ඔහුගේ තොරතුරු දැනගන්නට ලැබිණ.. එවකට රට වටා ඛණිජතෙල් සම්පත් හමු වෙද්දී, ජනාධිපතිනිය විසින් ඔහු නැවත ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වාගෙන ඛණිජතෙල් අමාත්‍යාංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක තනතුරකට පත් කරන ලදී. ඛණිජතෙල් සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය ඇය සතුව තබාගෙන නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයෙක් පමණක් පත් කර එය පාලනයට කටයුතු කළද, නියෝජ්‍ය ඇමති සරත් ජයසේකර විසින් අමාත්‍යාංශය පුරා සිය බලපරාක්‍රමය විහිදවාගෙන සියල්ල පාලනය කරමින් සිටියේය. ජනාධිපතිනිය විසින් පත් කළද, මහාචාර්ය වෛද්‍යෙස්කරට කිසිදු බලයක් නොමැති වූයේ ඔහු නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයාගේ අණසකට යටත්ව සිටිය යුතු නිසාය.

“මම දන්නවා ශීලා…. කොයි රටෙත් පොලිටීශියන්ස් ලා එකම වගේ…. තමන්ට වාසියක් වෙනව නම් අම්මා තාත්තා උනත් උගස් තියයි. මෙහෙයි කියලා වෙනසක් නෑ… මට නම් දැන් එපා වෙලා.. නමුත් මාත් එක්ක වැඩ කරන පොඩි එවුන් ටික රටේ හොඳම මොළ ටිකක්.. උන් ටිකවත් අඩුම ගානෙ හොඳ තැන් වලට යවලා මම මෙතැනින් අයින් වෙන්නයි ඉන්නෙ… ඊට ඉස්සර තව කරන්න වැඩ ටිකක් තියෙනවා… උන්ට සුදුසුකම් හදා ගන්න මේ පර්යේෂණය කොහේ හරි පබ්ලිෂ් කරන්න ඕන.. ඊට පස්සෙ අපි යමු..”

“ඔයා ඔය දේවල් කරන්න ගිහින් අමාරුවෙ වැටෙන්න එපා…. දන්නවනේ මෙහේ මිනිස්සුන්ගෙ හැටි… අපට ලොකු දුව දැන් කී පාරක් කියලා තියෙනවද එහේ එන්න කියලා… ඔයාට මොනෑෂ් වලම මොකක් හරි හොයා ගන්න පුළුවන්….”

“ඉන්න ශීලා… අපි තව ටිකක් බලමු… අර මනුස්සයා එහෙම කෑ ගැහුවට මම ආයෙම කතා කළාම සමහරවිට මේකට කැමති වෙන්න පුළුවන්…”

“ඔයාගෙ මහා කරුණාව නිසා තමයි අපි අමාරුවෙ වැටෙන්නෙ… එක පාරක් යන්තම් නොමැරි බේරුණා… මේ පාර මොනවයින් මොනවා වෙයිද කියලා දෙයියො තමයි දන්නෙ.”

“දෙයියො මේ ලෝකෙ ඉන්නව නං මෙහෙම දේවල් වෙන්නෙ නෑ ශීලා…. මම කියලා තියෙනව නෙ මාත් එක්ක දෙයියො ගැන කතා කරන්න එපා කියලා… අපි බලමු… හැම දේටම වෙලාවක් එයි…”

“මම දන්නෙ නෑ නාරද….. කරන දෙයක් පරිස්සමින්….” අවසානයේ ශීලා වෛද්‍යසේකර මහත්මිය පුටුවෙන් නැගිට කාමරය කරා පා නැඟුවේ සිය සැමියාගේ මුරණ්ඩුභාවය ගැන කණස්සල්ලක් ද සමඟිනි.

෴෴෴෴෴

බ්‍රසීලයෙන් අතුරුදහන් වූ මහාචාර්ය නාරද ජයසේකර නතර වූයේ ජපානයේ නගෝයා විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු අංශයේ මහාචාර්ය ධූරයක වැඩ භාර ගැනීමෙනි. ෆොසිල ඉන්ධන මතම යැපුණ ජපාන ආර්ථිකයේ බලශක්ති සමතුලිතතාවයේ වෙනසක් කිරීමට ජපාන රජය කටයුතු කරමින් සිටි කාළයේ ජපානයට මහාචාර්ය නාරදගේ පැමිණීම දෙආකාරයකින් ආශිර්වාදයක් විය. බලශක්ති කළමණාකරණය පිළිබඳ ඔහුගේ හසළ දැනුමත්, ඉංජිනේරු වරයෙකු වශයෙන් බලශක්ති පරිවර්තනය පිළිබඳ වූ සුවිසල් ඥාණ සම්භාරයත් නිසා ඔහු ඉල්ලූ වේතනයටත් වැඩි වේතනයක් සහිතව නගෝයා විශ්ව විද්‍යාලයට මහාචාර්ය නාරද බඳවා ගත්තේ ඔහුගේ වටිනාකම දන්නා නිසාමය. එතැන් පටන් මහාචාර්යවරයා කටයුතු කළේ කසළ කළමණාකරණයෙන් පිටවන ජීව වායුව භාවිතයෙන් මෝටර් රථ ධාවනය කිරීමට ක්‍රමයක් සොයා ගැනීම උදෙසා කරන පර්යේෂණ සිදු කිරීම පිණිසය. මේ සඳහා මූල්‍ය ආධාර ලබා දීමට සහ අවශ්‍ය වූ මෝටර් රථ සහ ඉංජිනේරු ශිල්පීන් සහ උපකරණ සියල්ලම ලබා දීමට ටොයොටා සමාගම එකඟ වීමත් නිසා මහාචාර්ය වරයාට සම්පත්වලින් කිසිදු හිඟයක් නොවීය… බටහිර රටවල පර්යේෂණ සිදු කෙරෙන බලශක්ති කෝෂ (Fuel Cell) තාක්‍ෂණයට වඩා කෙළින්ම ජීව වායුව දහනය සඳහා වාහනවල එන්ජිම වෙනස් කිරීම සහ ක්‍රමාණුකූල ඉන්ධන නිකුතුව මඟින් බලශක්ති උත්පාදනය උපරිම කිරීම යන කරුණු කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ පර්යේෂණ කණ්ඩායම ඉක්මනින්ම ජීව වායුව දහනයෙන් වාහන ධාවනය පිළිබඳ තරඟයේ ඉදිරියෙන්ම සිටීමට සමත් විය. මේ නිසා මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකරගේ නම බලශක්ති ක්‍ෂෙත්‍රයේ ප්‍රබලයින් අතර නැවතත් කරලියට පැමිණුනි. මේ නිසා විදේශයන්හි මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකරගේ නම බොහෝ සේ ප්‍රචලිත විය. ජපානයේ සංචාරයක නිරත වෙමින් සිටි ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිනිය ජපානයේ ශ්‍රී ලාංකික විද්වතුන්ගේ හමුවකදී මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකරට තමන් යටතේ පවතින විදුලිබල, බලශක්ති සහ ඛණිජතෙල් අමාත්‍යාංශයේ උපදේශක තනතුරකට ඇරයුම් කළාය… වසර තිහක්ම උපන් රටින් පිටත ජීවත් වෙමින් ලෝකයටම සේවය කළත්, තම රටට තමන්ගෙන් සිදු විය යුතු යුතුකම් ඉටු කරනු පිණිස හෙතෙම සිය බිරිඳද කැටුව, ඇගේද අකැමැත්ත පිටම පැමිණ ලංකාවේ පදිංචි වී අදාල තනතුරෙහි සේවය කළේය.. ඔහුගේම ඉල්ලීම පරිදි මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්යවරු සහ සිසුන් පිරිසක් සමඟ ජීව වායුව දහන ඉන්ධනයක් ලෙස භාවිතා කරමින් ලංකාවේ මෝටර් රථ ධාවනයට ඇති හැකියාව පිළිබඳ සිදු කළ පර්යේෂණයේ ප්‍රතිඵල සිය ප්‍රධානියා වන සරත් ජයසේකර නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයාට පෙන්වා දීමට ඔහුගේ කාර්යාලයට ගිය අවස්ථාවේ තමන්ට සිදු වූ අකරතැබ්බය ගැන මහාචාර්යවරයා නැවත නැවතත් කල්පනා කළේය..

කමක් නෑ… මම මේක ජනාධිපතිනියට දන්වනවා.. මාව පත් කළේ එයානෙ… අඩුම ගානෙ එතකොට මේක ක්‍රියාවට නංවන්න වැඩ පිළිවෙලක් හරි යොදයි නෙ… හෙතෙම තමාටම කියා ගත්තේය….

෴෴෴෴෴

“සර් කියන්නෙ අපි මේ පර්යේෂණය කළා ඇති කියලද ?”

“ඔව් විපුල… දැන් අපි අපේ ඉලක්කයෙන් සෑහෙන ප්‍රතිශතයක් දිනාගෙන අවසන්… දැන් තියෙන්නේ මේ රථය දිගු කාලීන පාවිච්චියට ඔරොත්තු දෙනවද කියන දේ කරන්න විතරයි… ඒක ඉතින් අපි කිහිප දෙනෙකුට කරන්න පුළුවන්… ඒ නිසා ඔයා ළමයින්ට කියන්න අපි පර්යේෂණය මෙතැනින් නතර කරනවා කියලා…”

“ඒ වුනාට සර්, ඒ දරුවො සෑහෙන බලාපොරොත්තු තියාගෙන හිටියෙ මේක ප්‍රසිද්ධ කරන්න…”

“ඇත්ත විපුල… මට තේරෙනවා.. නමුත්, අපට දැන්ම මේක ජනමාධ්‍යයට ප්‍රසිද්ධ කරන්න බැහැ.. ඔයා දන්නවනේ අර වතුරෙන් දුවපු මෝටර් රථයට වෙච්ච දේ ? ප්ලාස්ටික් වලින් පැට්‍රෝල් හදපු මනුස්සයා කරපු දේ ? ඔය වගේ මේ පර්යේෂණයත් නිකම්ම පුස්සක් වෙනවා අපි හරියට අවසාන නිගමනය ගත්තෙ නැති වුනොත්… මේ නිසයි මම කියන්නෙ අපි මේ රථය මාස තුනක් දුවලා බලමු.. කොච්චර ඉන්ධන ඉතිරියක් අපට කර ගන්න පුළුවන් ද කියලා.”

“එහෙනම් සර් මම කියන්නම් දැනට අපි පර්යේෂණය අත්හිටෙව්වා කියලා.. මාස තුනක ටෙස්ට් රන් එකකින් පස්සෙ නැවත පටන් ගන්නවා කියලා…. එතකං කාටවත් කිසිම දෙයක් කියන්න එපා කියන්නම්… නැත්නම් ඉතිං අපේ දත්ත දාලා වෙන කවුරු හරි ලොකු කතාවක් කියාවි… සර් දන්නෙ නෑනෙ ලංකාවෙ කට්ටියගෙ හැටි…”

“මම නොදන්නවා නෙවෙයි විපුල…. මමත් මේ ගෙන්දගම් පොළවෙ ඉපදිලා හැදුන වැඩුන මිනිහෙක්… දැන් මිනිස්සු පිස්සුවෙන් වගේ වැඩ කළාට ඉස්සර නම් සාරධර්ම කියලා දෙයක් තිබුණා…. මම දන්නවා ඔය කට්ටියගෙ හැටි… එහෙනම් මම දැන් තියන්නම්… අර වාහනයෙ ධාවන කාළයයි දුරයි හරියට මැන ගන්න… එක ජීව වායු සිලින්ඩරයකින් කොච්චර කිලෝමීටර ගණනක් ගමන් කරන්න පුළුවන්ද කියන එක තමයි අපට වැඩියෙන්ම වැදගත්.. ඒ වගේම කඳු සහිත ප්‍රදේශයක ධාවනය වෙනකොට ඉන්ධන දහනයේදි සිදුවන වෙනසත් ගණනය කරන්න ඕන.. මෙන්න මේ පරාමිතීන් දෙක අනුව අපට කියන්න පුළුවන් මේ ක්‍රමය කොයි තරම් කාර්යක්‍ෂමද කියන එක… මාස තුනක ධාවනයෙන් පස්සෙ ඒ සියල්ල ගණනය කරලා අපි අවසාන නිගමනය දෙමු….”

“හොඳයි සර්… ඔබට සුභ දවසක්….”

“සුභ දවසක්….”

෴෴෴෴෴

මැතිණියනි, මහාචාර්ය නාරද වෛද්‍යසේකර ඇවිත් ඉන්නවා ඔබතුමිය හමුවෙන්න…

එවන්න….

ආ නාරද මහත්මයා…. කොහොමද වැඩ කටයුතු…. කාලෙකින් කතා කරන්නත් බැරි වුනා….

ජනාධිපතිතුමියනි, මෙන්න පර්යේෂණයෙ ප්‍රතිඵල… මේ පර්යේෂණයට අනුව අපට කසළ පූතිභවනයෙන් ඇතිකෙරෙන ජීව වායුව එකතු කිරීමෙන් සෑහෙන ප්‍රමාණයක ජීව වායුවක් එකතු කරගන්න පුළුවනි. මේ ජීව වායුව අපට කෙළින්ම දහනයට යොමු කරලා වාහන ධාවනයට යොදා ගන්න පුළුවනි. එසේත් නැතිනම් ඉන්ධන කෝෂයකට (Fuel Cell) යොමු කිරීම මගින් විදුලිය නිපදවලා මෝටර් රථවල මෝටර් කරකැවීමට යොදා ගැනීමට පුළුවනි.

නාරද මහත්මයාගෙ හයිඩ්‍රජන් පර්යේෂණයට මොකද වුනේ ? මුලින්ම හයිඩ්‍රජන් යොදාගෙන පර්යේෂණයක් කළා නේද ?

ඔව් මැතිණියනි. නමුත් හයිඩ්‍රජන් වල තිබෙන ප්‍රශ්නය ඉන්ධනයක් විදියට තවමත් භාවිතා කරන්න බැරි ප්‍රශ්න තිබෙනවා. ආරක්‍ෂාව වගේම හයිඩ්‍රජන් භාවිතයේ සහ ගබඩා කිරීමේ ගැටළු තිබෙනවා. ඒ වගේම එය කාර්යක්‍ෂමව භාවිතා කරන්නනම් තවත් ප්‍රායෝගික ගැටළු රාශියක් තිබෙනවා. නමුත් ජීව වායුව දැනටමත් භාවිතා වෙනවා. අපට කරන්න තිබෙන්නේ අපේ මෝටර් රථවලට සරිලන විදියට වෙනස් කරන්න පමණයි. මම හිතන්නෙ මගේ රාජකාරිය මෙතැනින් අවසාන කරන්නයි. මම ලබන සතියෙ නැවතත් මගේ දුව ඉන්න රටට යනවා. මම ඒ ගැන කියන්නත් එක්කයි ඔබතුමිය හමු වෙන්න ආවෙ.

ඒ මොකද හදිසියෙම ? ඒ තරම් ඉක්මනට මේ රට එපා වුනාද ?

අනේ නැහැ මැතිණියනි, මම සෑහෙන කළක් වැඩ කළානෙ.. දැන් පොඩි විවේකයක් අරගෙන අවුරුද්දක් දෙකක් දුවගෙ ලඟ ඉඳලා දරු මුණුපුරන්ගෙ වැඩකටයුතුත් බලලා එන්නයි කියලා හිතාන ඉන්නෙ…

නාරද මහත්මයාගෙ කැමැත්තට පිටුපාන්න මට බැහැ.. මම දන්නවා ඔබතුමා කොච්චර වටිනා කෙනෙක්ද කියලා.. මගෙන් කෙරෙන්න ඕන දෙයක් තියෙනවා නම් කියන්න.. මම අදම ඔබේ ලිපි ලේඛණ සකස් කරන්න කියලා දන්වන්නම්.. ලැබෙන්න අවශ්‍ය ගෙවීම් ඉක්මනින්ම ලැබෙන්න සලස්වන්නම්… මට ඔබතුමා වගේ අවංක මිනිස්සු ලැබෙනවා අඩුයි.. හැකිනම් ආයෙම අපට එකතු වෙන්න.. ඔබතුමාගෙ දැනුම අපට හරිම වැදගත්, මේ වාර්තාවෙ ඇති දේ මම ඉක්මනින්ම ක්‍රියාවට නංවන්න සලස්වන්නම්. අපේ රටට දියුණුවක්, ඉතිරියක් කරගන්න ලැබෙනවා නම් මේ වගේ පර්යේෂණ ක්‍රියාවට නංවන්න මම පසුබට වෙන්නෙ නෑ.. බොහොම ස්තුතියි මේ කෙටි කාළයෙ කරපු සේවයට… මම මේක සරත් ජයසේකරට දෙන්නම් ඉක්මනට ක්‍රියාවට නංවන්න.

හොඳයි, මම එහෙනම් ගිහින් එන්නම්……..

෴෴෴෴෴

සර්, කවුද නාකි මනුස්සයෙක් කහ ඉර අයිනෙදි අපේ එස්කෝට් වෙහිකල් එකේ හැපුනා… නියෝජ්‍ය ඇමති සරත් ජයසේකරට සිය වාහන පේළියේ පසුපසින්ම පැමිණි වාහනයකින් ඇමතුමක් ලැබුණි…

හරි, තමුසෙලා එක්කෙනෙක් නැවතිලා බලනවා. මම දිගටම පාර්ලිමේන්තුවට යනවා. මොනවා හරි වෙලා නම් පොඩ්ඩක් බලනවා ශේප් කරගන්න…. වාහන යනකොට අයින් වෙන්න දන්නෙ නැති බූරු මිනිස්සු….

෴෴෴෴෴

ඊට මාස තුනකට පසු………….

කොළොන්නාව කුණු කන්ද අසළ සැකසුන මහා පරිමාණ ජීව වායු නිෂ්පාදනාගාරය – ජයලංකා ගෑස් – විවෘත වන අවස්ථාව. ප්‍රධාන අමුත්තා රටේ ජනාධිපතිනිය…

සරත්, ඇත්තෙන්ම මට හරිම සන්තෝසයි ඔයා මේ ප්‍රශ්නෙට අතගහපු එක.. නැතිනම් කවුරුවත් මේ කුණු ප්‍රශ්නය නිරාකරණය කරන්න ඉදිරිපත් වෙන්නෙ නෑ.. කොහොමද මේ වගේ අයිඩියා එකක් ආවෙ ?

ඇත්තෙන්ම මැතිණියනි, මේකෙ මූලික අදහස නම් නාරද මහත්මයාගෙ.. නමුත් ඒ මහත්මයා අකාළයෙ මිය ගියානෙ රට යන්න ඉස්සර. කාගෙදෝ වාහනයක් හප්පගෙන ගිහින් පාරෙ අයිනෙ ඉන්නකොට.. මතක නෙ ඔබතුමිය ශෝකප්‍රකාශයකුත් නිකුත් කළේ… මම ඒ අදහස ගැන ටිකක් හිතලා මේක වැඩිදියුණු කළා. කොහොමත් රජයේ ආයතනයක් කරලා මේක කරන්න ගියා නම් ටික කළක් යන නිසා තමයි මම ම  ආයෝජනය කරලා මේක පටන් ගත්තෙ.. අපරාදෙ නිකං තියෙන කුණු.. ඒ වගේම ඉතිං දැන් කුණු ප්‍රශ්නෙත් ඉවරයි නෙ..

බොහොම හොඳයි… මටත් ඕන මෙන්න මේ වගේ හිතන අය තමයි.. අපි බලමු ඉස්සරහට, මටත් දැන් මේ ඇමතිකම් ගොඩක් ඔළුවෙ තියාගෙන ඉඳලා ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ….

 සැළකිය යුතුයි.

මෙම විද්‍යා ප්‍රබන්ධය සියයට සියයක් ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණයක් වන අතර මූලික පිටපතට සබැඳියක් නොමැතිව උපුටා ගැනීම සිදු නොකරන මෙන් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමි….

හිරුණිකා පළිගනී…….


දුමින්ද ආශ්චර්යයකින් සුව වී ගෙදර පැමිණි දිනයේ දත කට පූට්ටු වී සිටි හිරුණිකා සිය විශ්වාසවන්තම ආධාරකරුවන් පස්දෙනා නිවසට කැඳවූවාය..

දැන් ඉතිං අපට කරන්න දෙයක් නැද්ද ?

අනේ මන්දා මිස්… දැන් නම් ඉතිං මොනවා කරන්නද මන්දා.. හැම Option එකම වැහුන නේ…

නෑ නෑ… තව එක තුරුම්පුවක් තියෙනවා….

ඒ මොකද්ද ඒ ? පස් දෙනාම ඇරපු කටවල් වසා ගන්නට බැරිව බලා සිටියා…

මම එයාගෙන් පලි ගන්නවා පලි ගන්නවා මයි….

ඒ කොහොමද ?

මම එයාව…………

හරි… මම දන්නවා… මිස් ගිහින් අර ගලේ දේවාලෙ කපුවට ස්වර්ණමහල් එකෙන් රත්තරං කිලෝ එකක් අරන් ගිහින් දීලා පලි ගස්සවනවා…. එකෙක් පැන්නා……

නෑ… එහෙම නෙවෙයි…

හරි… මම දන්නවා… මම හිතන්නෙ මිස් අර අංකොක්කාවල සෝභිතට කියලා ගුරුකමක් කරවනවා….

නෑ අනේ….

එහෙනම් අර අළුත්ම සෙන්සේශන් එක අවුරුදු දහ අටේ සක්විති හාමුදුරුවොන්ට කියලා ගේමක් දෙන්න නේද යන්නෙ ?

නෑ එහෙමත් නෙවෙයි.. මම…

හරි හරි… කළුකම්බිලි දේවාලෙ ගිහින් මිරිස් තලියක් අඹරලා හැඳිගෑවිලා යන්නම වැඩක් දෙන්නයි මිස් හදන්නෙ..

නෑ අනේ මට ඔයාලා කියන්න දෙන්නෙම නෑනෙ…

හරි මිස්… ඔයා හදන්නෙ ජිනීවා වල මානව හිමිකම් එක මාර්ගයෙන් මේ ගැන කටයුතු කරන්න නේද ?

නෑ අනේ…

එහෙනම් කෙළින්ම ගිහින් ඔයාම වෙඩි තියන්නද ?

නෑ.. එතකොට මාව අහු වෙනව නෙ

හරි… කාව හරි ලවා වෙඩි තියවන්න….

එහෙමත්ම නෙවෙයි…

වස දෙන්නද ?

ඒක අමාරු වැඩක්…

හරි… මාලිගාවත්තෙ පාතාලෙ ලවුවා බෝම්බයක් ගහනවා…

නෑ අනේ…. ඔයාල මට කියන්න දෙන්නෙම නැද්ද ?

එහෙනම් දෙයියනේ ඔයා කොහොමද මිස් එයාගෙන් පලි ගන්නෙ ?

7

මම………….. දුමින්දව බඳිනවා………

බෞද්ධයාගේ භක්තිය සහ ආගම් ඇදහිල්ල මෙහෙමයි….


පසුගිය සිකුරාදා මහනුවර බලා ගියේ සාමාන්‍යයෙන් ලැබිය නොහැකි සුවිශේෂී අවස්ථාවක් උදා කර ගැනීමේ අටියෙන්. අපේ ඥාතියෙකු විසින් භාරගත් දළදා වහන්සේට දානය පිරිනැමීම සඳහා පාත්‍රයක් පූජා කිරීමේ අවස්ථාවකට සහභාගී වීමේ දුර්ලභ අවස්ථාව අපටත් උදා වුනා. ඒ නිසා අප සැවොම ඒ සඳහා නුවර බලා පිටත් වුනා.

දළදා මන්දිරය යනු කුමන ආගමක් ඇදහූවත්, කුමන දර්ශනයක් අනුගමනය කළත් – හෝ අනාගමික වුවත්, සෑම දෙනෙකුම කිසියම් භක්තියක් මුසු හැඟීමකින් ඇතුළුවන ස්ථානයක්. මේ නිසාම එයට ඇතුළුවන පිරිස් කිසියම් සංයමකයට ලක් වෙනවා. දණහිසට වඩා ඉහළට ඇඳුම් ඇඳ ඇති අයට පාද වැසෙන සේ කිසියම් රෙද්දක් ලබාදීම, පපු පෙදෙස නිරාවරණය වූ කාන්තාවන්ට රෙද්දක් පෙරවීම වැනි දෑ සිදු කරන්නේ සාමාන්‍ය ජනතාවට අපිරිසිදු හැඟීම් මතු නොවීමට කටයුතු සැලසීමක් වශයෙනුයි.

බෞද්ධාගමිකයින් වශයෙන් පන්සලකට යාමේදී අනුගමනය කළ යුතු මූලිකම දෑ සමහරු අමතක කර තිබීම නම් බොහොම දුක්ඛදායකයි. සමහරු ඇඳලා සිටියේ කළුපාට – දම්පාට සහ කොළපාට ඇඳුම්.. තවත් සමහරු Angry Bird ටීශර්ට්… ඔය අතරේ තවත් ගෑණු ළමයෙක් I do it before the wedding කියලා පපුවෙ ගහගෙන ඇවිත් තිබුණා..මම හිතන්නෙ වෙඩින් එක ප්ලෑන් කරන එක වෙන්න ඇති. මේ මොනවා වුනත් මිනිස්සුන්ට තේරෙන්නෙ නැද්ද පන්සලකට – විශේෂයෙන් දළදා මාලිගාවට වැනි තැනකට පැමිණීමේදී පිරිසිදු සුදු ඇඳුමින් සැරසී ආ යුතු බව ? සමහරු නම් ඇවිත් තිබුණෙ ට්‍රිප් යන ගමන්. නමුත් තමන් ට්‍රිප් එකක් යන අතරේ දළදා මාලිගාවට එනවා කියන දේ නිසි සූදානමකින් පැමිණුනා නම්, එතැනදී ඇඳුමක් මාරු කරගන්න හෝ ඇඳ සිටින ඇඳුමට උඩින් සුදු ඇඳුමක් හෝ ඇඳගන්න නොහැකිද ? සමහරු තර්ක කරන්නට පුළුවන් තමන් අදහන ආගමට භක්තියක් ඇතිනම් කුමන ඇඳුමක් ඇන්දත් කමක් නෑ කියලා.. ඒ ගැන මම තර්ක කරන්න යන්නෙ නැත්තෙ ඒ ගැන කතා කරලා වැඩක් නැති බව මට හැඟෙන නිසා…

මට තේරෙන හැටියට නම් සිදු කළ යුත්තේ සුදු පැහැය 90% – 95% කට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් ඇති ඇඳුම් ඇඳි අය ආපසු හරවා යැවිය යුතු බවයි. එසේම සුදු ඇඳුම් ඇන්දත්, ශරීරය අනවශ්‍ය ආකාරයට නිරාවරණය වන හෝ අනවශ්‍ය ලෙස තදවන ආකාරයට ඇඳුම් ඇඳි අයත් හරවා යැවිය යුතුයි. මේ අන්දමට මාසයක් පමණ කාළයක් මේ කටයුත්ත නිසි ආකාරයට සිදු වනවා නම් නිසි විනයක් ඇතුව පන්සලකට යාමට බෞද්ධ ජනතාව පුරුදු වේවි. මේ කාරණය අනිත් ආගම් භක්තිකයන්ගෙන් දැකිය නොහැකියි. සිකුරාදා පල්ලි යන මුසල්මානුවන් නිසි පරිදි තමන්ගේ ඇඳුමින් සැරසිලයි පල්ලියට යන්නෙ.. මුස්ලිම් ආක්‍රමණයක් ගැන කෑ ගහන බොදු බල සේනාවරුනුත්, ෆේස් බුක් බෞද්ධයිනුත් මේ ගැනත් හිතුවොත් නරකද ?

කරන්ට් වැදුන ඔබට මෙන්න සහනයක්….. අත්දුටුවයි සත්තයි…. හරි ගියාම විදුලි ගාස්තුව ගෙවන්න…


කවුරු මොනවා කිවුවත්, මොනවා කරන්න උත්සාහ කළත්, උද්ඝෝෂණ, උපවාස සහ සාකච්ඡා පැවැත්වුවත්, ආණ්ඩුව විදුලි බිල ඉහළ දමා තිබේ. හිටපු ඇමතිතුමා කියන්නේ එය තමා නොකළ බවයි. වර්තමාන ඇමතිතුමිය ඒ ගැන කිසිත් නොදනී. දැනට දන්නා පරිද්දෙන් විදුලි බිල ඉහළ දමා තිබෙන්නේ ආර්ථික ඝාතකයා යැයි විමල් වීරවංශ ඇමතිතුමා විසින් හැඳින්වූ මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය පී බී ජයසුන්දර මහතාය. ඒ මහතාට හිතු මනාපෙට විදුලිබිල ඉහළ දැමීමට නොහැක. ඒ මුදල් අමාත්‍යාංශයේ අදාල ඇමතිවරයා ජනාධිපතිතුමා වන නිසාය…

කෙසේ හෝ විදුලිබිල ඉහළ ගොස් ඇත. වැඩි වූ විදුලි බිලට සමගාමීව රූපවාහිනී නාලිකාවල සාකච්ඡා  ප්‍රමාණය ද ඉහළ ගොස් ඇත. ඉන් එක් සාකච්ඡාවකදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සුනිල් හඳුන්නෙත්ති මහතා ප්‍රකාශ කළේ තවත් මාස කිහිපයකින් ජනාධිපතිතුමාගේ හිත උණු වී මේ විදුලිබිල වැඩිවීම අහෝසි කරනවා හෝ අඩු කරනවා ඇතැයි කියාය. එය උතුරේ පලාත්සභා ඡන්දය කාලයේ සිදු වන්නට හැකි බව මගේ ජ්‍යෝතිශ්‍ය දැනුමට හැඟේ.. කෙසේ වුවත් එය අඩුවේද වැඩිවේද යන්න කිව නොහැක..

අඩු වුවත් වැඩි වුවත් ඒ දේ සිදුවී හමාරය.. සමහරු අපි විදුලිබිල ගෙවන්නේ නෑ කියා මුහුණු පොත ඉදිරියේ සිට පාරම් බෑවත් ඒ නිවෙස්වල විදුලි බිල ගෙවන්නේ ඔවුන්මද යන්න ද සලකා බැලිය යුතු ප්‍රශ්නයකි. ඒ කෙසේ වෙතත් විදුලි බිල නොගෙවීමෙන් අනතුරුව කෙරෙන විදුලිය විසන්ධි වීමේ ඵලවිපාක දරන්නට සිදු වන්නේද පාරිභෝගිකයාටමය. නැවත විදුලිය ලබා දීමේදී අය කෙරෙන ගාස්තුව සහ හිග මුදල් ද ගෙවීමට සිදු වන්නේ ඔවුන්ටමය. අප සෑම විටම සිදු කරන්නේ අනුන් පිට වරද පටවා කෑ ගැසීමය. තම තමන්ගෙන් මේ සඳහා විය හැක්කේ කුමක්ද යන්න කිසිවෙකු අවධාරණය නොකරයි. මේ වෙනුවෙන් පෞද්ගලිකව අපට සිදු කළ හැක්කේ කුමක්ද ?

විදුලිය සහිත ලොවක ජීවත් වූ අප සැමට විදුලිය නොමැතිව ජීවත් වීමට හුරු වීම ඉතා අපහසු කාර්යයකි. නොදියුණු ගෝත්‍රික සමාජයන් සහ බටහිර වෙසෙන සමහර අන්තගාමී ආමිශ් ගෝත්‍රික සමාජයන් වැනි අයට හැරෙන්නට විදුලි බලයෙන් සිදුවන සහ සිදු කෙරෙන දෑ අතර දිවි ගෙවන අපට විදුලි බලය නොමැතිව දින කිහිපයක් ගත කිරීම අපහසුය. එසේ සිදු කළ හැකිනම් ඉතාම අගනේය. මේ නිසා විදුලිය නොමැතිව ගෙවන ජීවිතයක් පිළිබද විකල්පය සිහි බුද්ධියක් ඇති කෙනෙකු විසින් ඉවත දැමිය යුතුය. නමුත් විදුලි බිල පාලනය කිරීමට කළ හැකි දෑ බොහොමයකි.

විදුලිබිලේ වැඩිවීම

විදුලිබිලේ වැඩිවීම

විදුලිබිල වැඩිපුරම ඉහළ යන්නේ ඒකක 90 කට වඩා වැඩියෙන් භාවිතා කළ හොත් පමණි. සාමාන්‍ය නිවසක විදුලි ඒකක කීයක් පාවිච්චි වනවාද යන්න ඒ ඒ නිවසේ වෙසෙන සාමාජික සංඛ්‍යාව සහ ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව මත රදා පවතී. නමුත් නිවසේ පාවිච්චි වන විදුලි ඒකක ගණන අඩු කර ගැනීමට පොදුවේ අපට කළ හැකි දෑ බොහොමයකි.

සාමාන්‍ය නිවසක දැල්වෙන විදුලි පහන් වර්ග තුනකි. ටංස්ටන් පහන්, ප්‍රතිදීප්ත පහන් (ටියුබ් ලයිට්) සහ සුසංහිත ප්‍රතිදීප්ත පහන් (CFL) වශයෙනි. මේ පහන් වර්ගවලින් වැඩිපුරම විදුලි ඒකක ප්‍රමාණයක් වැයවන්නේ ටංස්ටන් පහන් වලට වන අතර ඉතිරි දෙකෙහි විදුලි ඒකක ප්‍රමාණය පිළිවෙලින් ඉන් අඩක් සහ 1/3 ක් පමණ වේ. මෙවැනි විදුලි බල්බ කිහිපයක් දීර්ඝ කාළයක් දිනපතා පාවිච්චි කිරීමෙන් විදුලි ඒකක 90 ඉක්මවා යා හැකිය. දැන් දැන් වෙළඳපොලේ ප්‍රචලිත වෙමින් පවතින එල් ඊ ඩී (LED) විදුලි පහනක් සඳහා වැයවන්නේ ඉතාමත්ම අඩු විදුලි ප්‍රමාණයක් වුවත් ඒ විදුලි පහන්වල දැනට ඇති අධික මිල නිසා පාරිභෝගිකයෝ LED විදුලි පහන් මිලදී ගැනීමට මැලිකමක් දක්වති. කෙසේ වුවත් මසකට එක බැගින් හෝ ටංස්ටන් විදුලි බල්බයක් LED විදුලි බල්බයක් මගින්  ආදේශ කර ගතහොත් දීර්ඝකාලීන ඉතිරියක් සිදු කර ගැනීමට පැහැදිලි හැකියාවක් ඇත.

දැන් පවතින අධික රස්නය නිසාම බොහෝ දෙනෙකු රාත්‍රිය පුරාවට විදුලි පංකා ක්‍රියාත්මක කරගෙන නිදා ගැන්මට පුරුදු වී ඇත. තවත් සමහරු වායුසමන යන්ත්‍ර පවා භාවිතා කරති. සාමාන්‍ය විදුලි පංකාවක් මෙන් විසි තිස් ගුණයක් විදුලිය පරිභෝජනය කරන වායු සමන යන්ත්‍ර, නිවසක වැඩියෙන්ම විදුලිය වැයවන උපකරණයක් වේ. එසේම සීලිං විදුලි පංකාවකට වඩා මේස විදුලි පංකාවක් ලාභදායී වන බව බොහෝ දෙනා නොසිතන කරුණකි.

නාගරික නිවෙස්වල බොහෝවිට රෙදි සෝදා ගැනීම සිදු කෙරෙනුයේ රෙදි සෝදන යන්ත්‍රයක ආධාරයෙනි. සමහර රෙදි සෝදන යන්ත්‍ර පැය ගණනාවක් පුරා ක්‍රියාත්මක වේ. ඔබ රෙදි සෝදා ගැනීමේ යන්ත්‍රයක් තෝරා ගැනීමේදී අඩු වේලාවකින් රෙදි සේදෙන යන්ත්‍රයක් තෝරාගැනීම ඉතා වැදගත් වේ. රෙදි වේලා ගැනීමට වේලා ගැනීමේ යන්ත්‍රයක් ශ්‍රී ලංකාව වැනි ඝර්ම කලාපීය රටක භාවිතය තරමක අණුවන ක්‍රියාවකි. එසේම රෙදි සෝදා වේලා ගැනීමෙන් අනතුරුව රෙදි මැදීම අත්‍යවශ්‍ය කාරණයකි. නිවසේ වෙසෙන සියළුම දෙනා අවම වශයෙන් දින තුනක් හෝ භාවිතා කරන රෙදි එකවර මැද ගැනීම මගින් විවිධ අවස්ථාවල රෙදි මැදීම සඳහා විදුලි ස්ත්‍රික්කය රත් කිරීමට වැය වන විදුලිය ඉතිරි කර ගත හැකිය. එසේම එමගින් නිවැසියන්ගේ කාර්යයන්ද කළමණාකරණය කර සැලසුම් කරගැනීමට මඟ පාදා ගත හැකිය.

අප බොහෝ විට අනවශ්‍ය උපකරණ නිවසේ ගොඩ ගසා ගෙන සිටීම දක්නට ලැබිය හැකි කරුණකි. රූපවාහිනී යන්ත්‍රයට සවි කෙරෙනු ලබන ඩී වී ඩී යන්ත්‍ර, ශබ්ධ වාහිනී යන්ත්‍ර (Home theater systems) ආදී දෑ නිසා ඒවා ක්‍රියාත්මක නොවුනත් කිසියම් විදුලිය ප්‍රමාණයක් වැය වේ. එසේම සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා වන විදුලි උපකරණ පවා ක්‍රියාත්මක නොවන අවස්ථාවක වුවත් විදුලියට සම්බන්ධ වී ඇතිනම් ඒවායේ ඇති විවිධ කොටස්වලට විදුලිය වැයවීමක් සිදු වේ. මෙය සාමාන්‍ය විදුලි බිලෙන් 10% ක පමණ ප්‍රමාණයක් ලෙසින් ගණන් බලා ඇත. මසකට රුපියල් 2000 ක විදුලි බිලක් ලැබෙන නිවසකට මේ නිසා වැඩිපුර රුපියල් 200 ක් වැය වේ. පාවිච්චි නොකරන අවස්ථාවලදී ශීතකරණය හැරෙන්නට නිවසේ ඇති සෑම උපකරණයක්ම විදුලියෙන් විසන්ධි කර තබා ගැනීමෙන් සෑහෙන ප්‍රමාණයකට විදුලියක් ඉතිරි කර ගත හැකිය.

දැන් දැන් ඉලෙක්ට්‍රොණික නිශ්පාදන වැඩි වැඩියෙන් පර්යේෂණ මගින් වැඩිදියුණු වන නිසා ඒවායේ බලශක්ති කාර්යක්‍ෂමතාවය ඉහළ දැමීමට කටයුතු යොදා ඇත. Energy star ලෙසින් හැඳින්වෙන සළකුණ ඒ ඒ විදුලි උපකරණවලට ලබා දී ඇත්තේ ඒවා කාර්යක්‍ෂමතාවයෙන් ඉහළ බවට සහතික කර ඇති බවට පාරිභෝගිකයාට දැන්වීමටය. ඔබ Energy Star සළකුණ සහිත විදුලි උපකරණ භාවිතා කරන්නේ නම් ඔබේ විදුලි උපකරණ කාර්යක්‍ෂමතාවයෙන් ඉහළ තත්ත්‍වයක පවතී. එසේ නොමැති නම්, ඊලඟ වතාවක එවැනි උපකරණයක් මිලදී ගැනීමේදී Energy Star සළකුණ ඇති දැයි සොයා බලා මිලදී ගන්න.

නිවසේ අනවශ්‍ය විදුලිපහන් නිවා දැමීම, නිකරුණේ විදුලි උපකරණ ක්‍රියාත්මක කිරීම නැවැත්වීම, අවබෝධයෙන් යුතුව නිවසේ කටයුතු සිදු කිරීම මගින් විදුලි බිලෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ඉතිරි කර ගත හැකි බව බොහෝ දෙනා දනිතත්, ප්‍රායෝගිකව එය සිදු කිරීමට අමතක වීම නිසාම සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා විදුලි ඒකක 30 ක් පමණ සෑම නිවසකම භාවිතා කෙරෙයි.

පෞද්ගලිකව අප මෙසේ විදුලි පරිභෝජනය අවම කරන අතරම, කාර්යාලයේ ද සේවය අවසානයේ පරිඝණක ක්‍රියා විරහිත කර පේනුවෙන් ගලවා දැමීම මගින් ඒ ඒ ආයතනයට සෑහෙන ප්‍රමාණයක විදුලි බලයක් ඉතිරි කර ගැනීමට හැකි වේ. සාමාන්‍ය අවස්ථාවලදී පවා පරිඝණකයේ තිරය මිනිත්තුවක් හෝ දෙකකින් අනතුරුව නිවා යාමට සැකසීමෙන් ද සැලකිය යුතු විදුලි ඒකක ප්‍රමාණයක් ඉතිරි කර ගත හැකිය. කාර්යාලීය වායු සමනය කිරීමේ යන්ත්‍රය එක් අංශකයක් වැඩි කර සැකසීම මගින් විදුලි ඒකක විශාල ප්‍රමාණයක් ඉතිරි කරගත හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් එක් අංශකයක වෙනසක් දැඩි අපහසුතාවයක් ලබා නොදෙන බවද අවධාරණය කළ යුතුමය.

මාර්ගස්ථ විදුලි පහන් දිවා කාලයේ පවා දැල්වෙනු අපට නිතර දැකිය හැකි දසුනකි. එසේම බොහොමයක් මාර්ග ආලෝක කරණය සිදු වන්නේ තවමත් අකාර්යක්‍ෂම විදුලි පහන් භාවිතයෙනි. ඒ විදුලි පහන් කාර්යක්‍ෂම විදුලි පහන් බවට පරිවර්තනය කිරීම සහ ස්වයංක්‍රීයව දැල්වෙන ආලෝක සංවේදී ස්විච සවි කිරීම මගින් රාත්‍රී කාළය වනවිට හෝ ආලෝකය අඩුවන විට ස්වයංක්‍රීයව දැල්වෙන පහන් උදෑසන වනවිට ඉබේම නිවී යාම මගින් කාර්යක්‍ෂම විදුලි පරිභෝජනයක් සිදු කළ හැක.

දිවා රාත්‍රී ක්‍රිකට් තරඟ මෙන්ම රාත්‍රී ධාවන තරඟද පැවැත්වීමේදී මෙයට වඩා පුළුල්ව රටක් වශයෙන් සිතා බැලීමත් ඉතා වැදගත්ය. මේ තරඟ වලදී වැය වන්නේ ඒ ඒ ස්ථානවලදී වැයවන විදුලිය පමණක් නොවේ. රූපවාහිනී ඉදිරිපිට සිට ඒ තරඟ නරඹන ප්‍රේක්‍ෂකයෝද ඒ හා සමාන හෝ ඊටත් වැඩි විදුලිය ප්‍රමාණයක් පරිභෝජනය කරති. මේ පිළිබඳවද අදාල බලධාරීන් අවධානය යොමු කිරීම ඉතා වැදගත් වේ.

ශ්‍රී ලංකාව ඝර්ම කලාපයේ දවසට අපම වශයෙන් පැය අටක්වත් සූර්යාලෝකය ලැබෙන රටකි. එවැනි රටකට ඇති මහඟුම බලශක්ති ප්‍රභවය වන්නේ සූර්යාලෝකයයි. මේ කරුණ සිතා බලා සූර්යකෝෂ සම්බන්ධිත විදුලි ජනනයට යොමු වීම දීර්ඝකාලීනව වාසි ලැබිය හැකි ක්‍රියාවකි. එය, ඇති හැකි පුද්ගලයින්ට පෞද්ගලිකව සිය නිවාසවලට සූර්යකෝෂ සවිකරගෙන ඒ මගින් දිවාකාලයේ විදුලි ජනනය කිරීමත් – ඒ ජනනය වන විදුලිය ප්‍රධාන විදුලි සැපයුමට ස්මාර්ට් මීටර මගින් සම්බන්ධකරගෙන ජනනය වන විදුලියට අයවන මුදල මාසික විදුලිබිලෙන් අඩුකරන ක්‍රමයකට යා හැකි නම් පාරිභෝගිකයා මීටත් වඩා විදුලිය අරපිරිමැස්මකට යොමු වෙනවා ඇත. එසේම රාජ්‍ය ආයතනවලද ගොඩනැගිලිවල වහලයන් මත සූර්යකෝෂ සවිකිරීම මගින් ඒ ඒ ආයතනවල විදුලිබිල තරමකට හෝ පාලනය කර ගැනීමට පිටිවහලක් වනවා ඇත.

විකල්ප බලශක්ති ප්‍රභව ගැන අවධානය යොමු කිරීමේදී කොළඹ නගරයේ සදාකාලිකව පවත්නා කුණු ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් ලබා දීමට ද පිළියමක් යෙදිය හැකිය. කොළඹ නගරයේ පමණක් දිනකට කුණු ටොන් 700 ක් එකතු වන බව රජයේ ඇමතිවරයෙකු විසින්ම පවසා තිබුණි. මේ කුණු ටොන් 700 න් විදුලි බලය ජනනය කිරීමට විවිධාකාර ක්‍රම තිබේ. කුණු පූතිභවනය නිසා ජනනය වන ජීව වායුව දහනයෙන් ක්‍රියාත්මක වන කුඩා පරිමාණයේ තාප බලාගාරයක් සහ ඍජුවම දහනය කළ හැකි අපද්‍රව්‍ය මගින් ක්‍රියාත්මක වන තාප බලාගාරයක් වශයෙන් එය භාවිතයට ගත හැකිය.

විදුලිබල මණ්ඩලය පවසන අන්දමට විදුලි බිල වැඩි වීමට හේතු වූයේ විදුලි බල මණ්ඩලයේ පාඩුව මඟහරවා ගැනීමටය. එසේ නම් ඒ පාඩු සිද්ධවන අංශ පිළිබඳ සොයා බැලීමක් සිදු කර ඒ පාඩු මඟහරවා ගැනීමට ක්‍රියා කිරීමෙන් අවම වශයෙන් ඉදිරි වසරවලදී හෝ මෙවැනි අගතිගාමී කටයුතු සිදු වන්නට ඇති ඉඩකඩ අවුරාගත හැක. එසේම තම උදරය ගැන නොසිතන, සුදුසුකම් ඇති අවංක සහ දක්‍ෂ කළමණාකරණ මණ්ඩලයක් පත් කිරීම මගින් මේ පාඩු පියවාගෙන කිසියම් ආකාරයක ස්ථාවරත්‍වයකට විදුලිබල මණ්ඩලය ගෙන ඒමට හැකියාවක් තවමත් ඇත. කොටුවේ විදුලිබල මණ්ඩල ගොඩනැඟිල්ලේම සිදු වන විදුලිබල නාස්තිය සහ බලශක්ති නාස්තියෙන් පටන් ගෙන පාඩු ලබන අංශවල පාඩු අවම කරගෙන, අනාගත බලශක්ති අවශ්‍යතාවයනට ගැලපෙන පරිදි විදුලිබල මණ්ඩලය සැකසීමෙන් ඉදිරිය ආලෝකමත් වනු ඇත. නැතිනම් ආසියාවේ ආශ්චර්යය කරා යන ගමන අධිබල විදුලිසැර වැදීමෙන් අතරමගදී මරණයට පත්වනවා නියතය.

කළ හැකි දෑ බොහොමයකි. සාම්ප්‍රදායික සහ මහා පරිමාණ විසඳුම් වලින් මෙවැනි ප්‍රශ්නවලට පිළියම් සෙවීමට වඩා නව චින්තනයකින් සහ අළුත් ක්‍රම අත්හදා බැලීමේ Thinking outside the box ක්‍රමයේ විසඳුම් කරා යොමු වීමෙන් මේ ගැටළුවෙන් ගොඩ ඒමට අපට හැකියාවක් ලැබෙන බව මගේ විශ්වාසයයි.

සමුගත් අසල්වාසියෝ………………………. උන් යන්නම ගිහින්…………..


ජීවිතයක් පටන් ගන්නවා කියන්නෙ හරිම සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියක්. ඒක සෛලික සත්ත්‍වයාගේ පටන් නිල් තල්මසා දක්වා ජීවීන්ගේ වගේම ශාකවලත් ජීවිතය එකිනෙකාට විවිධාකාර වුනත්, මූලික සිද්ධාන්තවල වැඩි වෙනසක් නැහැ. මෙන්න මේ යතාර්ථය තේරුම් නොගන්න බොහෝ දෙනෙක් ජාති, කුළ, ආගම් ආදී බේද හදාගෙන ඉන්න ටික දවසෙ ගහමරාගෙන ජීවිතේ බොහොම අවලස්සන කර ගන්නවා.  අනිත් එක තමයි බොහෝ දෙනා හිතාගෙන ඉන්නෙ ජීවිතේ කියන්නෙ සල්ලි කියලා. ජීවිතේට සල්ලි අවශ්‍ය තමයි, ඒත් ජීවිතේ කියන්නෙ සල්ලිම නෙවෙයි. සල්ලි තියෙන මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිත වලට වඩා සල්ලි නැති මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිත හරිම ලස්සනයි. ඒ අයගෙ ජීවිත හරිම සරළයි. නමුත් අත්‍යවශ්‍ය කරුණකට මුදල් ටිකක් ලඟ නැති වුනාම හිතට අමාරුයි තමයි.

ඉතිං අපේ වත්තෙත් පැත්තක පුංචි පවුලක් ජීවත් වුනා. පවුලක් කිවුවට අළුත බැඳපු ජෝඩුවක්.. උන්ට සල්ලි ඇත්තෙම නෑ… හිටියෙ පුංචි ගෙදරක.. සමහර වෙලාවට ඒ ගෙදර පුංචි වැස්සක් වැටුනත් තෙමෙනවා. ඒ වුනාට ඒ ගෙදර දෙන්නා බොහොම සමගියෙන් හිටියෙ.. අඬදබරයක් ඇහෙන්නෙම නැති තරම්… ඉඳලා හිටලා සද්දෙන් කතා කළත් දෙන්නා අතරෙ නෙවෙයි විරසකයක් තිබුණේ. කුරුල්ලයි කිරිල්ලියි වගේ ජීවත් වුනේ… හැමදාම උදේට දෙන්නා කොහේදෝ ගිහින් කන්න යමක් කොහොම හරි හොයාගෙන ඇවිත් රෑ වෙද්දි ගෙදරට ගුලි වෙන එක තමයි වැඩේ… ඉඳලා හිටලා රෑට ඒ පැත්තෙන් එක එක සද්දත් ආවා… මේ අතර තමයි මේ අළුත බැඳපු ජෝඩුවට දරු සම්පත් ලබන්න ලකුණු පහළ වෙන්න ගත්තෙ.. එදා ඉඳලා මේ දෙන්නට හරි වැඩ… පුංචි වුනත් ඒ ගෙදර ලස්සන කරන්න එක එක විදියෙ වැඩ කෑලි දැම්මා.. ගේ ලස්සනට තියා ගන්න නිතරම කුණු අතුගාලා පිරිසිදුවට තියා ගත්තා. දොස්තරලා ලඟට ගියාද කියලා මම නම් දන්නෙ නෑ.. කොහොම වුනත් අන්තිමට මේ දුප්පත් දෙමාපියොන්ට නිවුන්නු තුන්දෙනෙක්ම ලැබුණා..

මේ තුන්දෙනාගෙ සද්දෙ තමයි සද්දෙ.. පුංචි වුනාට උදේ ඉඳන්ම කන්න ඉල්ලනවා… අර අසරණ දෙමව්පියන්ට ඒ හැටි වත්කමක් නැති වුනත් පුළු පුළුවන් විදියට හැම වෙලේම කන්න ගෙනත් දෙනවා අපි දැක්කා.. අපිත් සමහර වෙලාවට කන්න යමක් ගිහින් දුන්නත්, ඒ පැටවුන්ට අම්මා තාත්තා දෙන දේ අපි දෙන දේවලට වඩා වටිනවා… ඔන්න ඔහොම ටික කාලයක් යනකොට මේ තුන්දෙනා එකම විදියට උස්මහත් වුනා.. තුන්දෙනා වෙන්කරලා හඳුනා ගන්න බැරි තරමටම මේ අය සමානයි.. ඉතිං මේ දරුවො තුන්දෙනා ඒ ගණනට උස්මහත් කරගන්න මේ දෙමාපියො දෙන්නා විඳපු දුක අපි හොඳටම දැක්කා..

දවසක් දෙකක් මේ ගෙදර පුංචි පුංචි රණ්ඩු ඇතිවුනා.. පොඩි එවුන් තුන් දෙනාට ඉන්න ගෙදර ඉඩ මදිලු.. අම්මයි තාත්තයි රෑ නිදා ගත්තෙ එළියෙ… ඉක්මනටම මේකෙ කෙළවරක් දකින බව මට වැටහුනා.. කරන්න දෙයක් තිබුණෙත් නැහැ.. අපේ ගෙදරට එක්ක එන්නයෑ.. එක්ක ආවත් එයාලා අපිත් එක්ක ඉඳීවියෑ.. ඉතින් අහන්න ගියෙත් නෑ.. දවසක් උදේ මේ දරුවො තුන්දෙනා ගෙදරින් එළියට බැස්සා.. අම්මයි තාත්තයි දෙන්නත් එළියෙ ඉඳන් බලාගෙන හිටියා.. ඒ අය ඇඬුවෙ දුකටද සතුටටද කියන්න මම නම් දන්නෙ නෑ.. ඒත් ඒ දෙන්නා ඇඬුවා…

ඉතිං මේ දරුවො තුන්දෙනා එක දවසක් ගේ අතහැර දාලා යන්න ගියා.. මම හිතන්නෙ දරුවො නැති ගෙදරක දෙමාපියොන්ටත් ඉන්න හිතෙන්න නැතුව ඇති.. ඒ දෙමහල්ලොත් අපටත් නොකියා ම ගෙදරින් ගිහින්…. අපි ඉතිං ඒ දරුවො තුන්දෙනා ඉපදුන දවසේ ඉඳලම හැදෙනවා වැඩෙනවා බලාගෙන හිටපු නිසා ඒ අය ගිය එක ගැන අපටත් දුකයි.. නමුත් තුන් දෙනාම ලොකු මහත් වෙලා තමන් ගැන බලාගන්න පුළුවන් උදවිය වෙලා ගෙදරින් ගිය නිසා ඒ ගැන තැවුලක් නෑ…

ඉතිං උං ගිහින්.. ආයෙ නොඑන්නම ගිහින්…. කොහේ ගියත් හොඳින් ඇතිනෙ….

කොහොම වුනත් අම්මලා තාත්තලා ගෙදර නැති වෙලාවක ගේ ලඟටම ගිහින් ඒ දරුවොන්ගෙ පින්තූර ටිකකුත් ගත්තා..

බලන්න කොහොමද කියලා…

මේ ඉන්නෙ පුංචිම කාලෙ

IMG_2555 copy

ටික ටික ලොකු වුනා. පුදුම කෑමක්…

IMG_2552 copy

කාපු කෑමට සතියකින් මෙන්න මෙහෙම වෙලා..

IMG_2666 copy

ඉගිල්ලෙන්න උඩින් යන්න ඇයි දඟලන්නේ කියලා මෙයාලගෙන් නම් අහලා වැඩක් නෑ…

IMG_2670

ඔන්න ඈතට ගිහින්…

IMG_2730

ඊට පස්සෙ කට්ටිය යන්නම ගිහින්……..

දවසක් මම ෆේස් බුක් එකේ දාපු පින්තූරයක් දැකලා මගේ මිත්‍ර මෙවන් දවස් දෙකක් පැය ගාණක් තැපලා පින්තූර පන්සීයක් විතර ගත්තා.. ඒවා නම් කවදා දකින්න ලැබේද දන්නෙ නෑ…. ඒ වගේම මේ පස් දෙනාත් ඈතට ගිහින්…

කොහේ ගියත් හොඳින් ඉඳීවි නෙ…. සුබ ගමන්…

සයිබරයේ හීන සැණකෙළියට ගොස් පණ පිටින් ආපසු පැමිණියෙමි……


සයිබරයේ සැරිසරන්න පටං අරන් අවුරුදු තුනක් වෙලත් පහුගිය අප්‍රේල් 22 වෙනිදා වෙනකල් හැබෑවටම හම්බ වෙලා (මුස්ලිම් නෙවෙයි ඈ) තිබුණෙ දෙන්නයි. අරුණි අක්කා සහ මහවෙදනා… අරුණි අක්කා නම් හම්බ වුනේ සුද්දගෙ රටේදී… මහවෙදනා නං හමු වුනේ බෙහෙතක් ගන්න ගිහිපු වෙලාවක… ඉතිං ඉඳලා හිටලා හරි මගේ බ්ලොග් එක බලන කීප දෙනෙක් හමු වෙන්න ආසාවක් හිතේ තිබුණා කාලෙක ඉඳලාම… ඒ ආසාව ඉෂ්ඨ වෙන අවස්ථාව ලැබෙයිද කියලා බලාගෙන හිටියා කාලෙක ඉඳලා.. ජර්මනියෙ ජීවිතේ ඉවර කරගෙන කඩේ වහලා ලංකාවට එන්න අදහස් කරගෙන ඉන්න කාලෙ තමයි දවසක් මූණු පොතේ ලොග් වෙලා අටං එක්ක කතා කළේ… එදා අටංට පොරොන්දු වුනේ සයිබරයෙ බකට කොහොම හරි එනවා කියලා… මුලින් අගෝස්තුවෙ එන්න හිතාගෙන හිටියත්, කොහොම කොහොම හරි අප්‍රේල් පළවෙනිදම ලංකාවට ගොඩ බැස්සා… 21 වෙනිදා කැලැන්ඩරේ දිනය වෙන් කරගෙන හිටියත්, ඒ දවස ලංවෙද්දි වෙන වෙන වැඩ ගොඩ ගැහෙන්න ගත්තා… 21 වෙනිදා උදේම නුවර යන්න කාරණාවක් සෙට් වුන අතරේ ටිකක් දුර ඥාතියෙක්ගෙ සීයා කෙනෙක්ගෙ මරණයකුත් සෙට් වුනේ එදාම.. ඒ දෙකම මග හැරිලා කොහොම හරි මහරගම නාකි මධ්‍යස්ථානෙට ගියේ උදේ නවයහමාරට විතර…. අවුරුදු පහක් හයක් මහරගම කරක් ගහපු මට තරුණ මධ්‍යස්ථානෙ කියන්නෙ ගෙදර වගේ… ඉතිං උදේ ඇවිත් අඳුරන ඩයල් එකක් හොයනකොට තමයි කිරි කොකා වගේ හිටපු වැප් නිශාන්ත මහත්තයාව දැක්කෙ..

හලෝ වැප් නිශාන්ත මහත්තයා…. මම පියල්….

කවුරු ?

පියල්… පියල්….

පියල් කිවුවෙ ?

ඇල්කෙමියා….

ඈහ්… මේ ඇල්කෙමියාමද ?

ඔව් ඔව්… මම තමයි ඒ….

බුදු අම්මේ… මම හිතං හිටියෙ අර වෙනිවැල් අයියා වගේ ඇට හැලිච්ච නාකි පොරක් කියල නෙ… මේ මෙයා අපටත් වඩා බාලයි නෙ…. (ඔන්න වැපා කිවුවෙ ඔහොමමයි)

එහෙම තමයි…  (අයියෝ මගේ ප්‍රතිරූපෙ දෙවනි වතාවටත් බිඳ වැටුනා)

ඔන්න ඔහොම තමයි අවුරුදු උළෙලට සෙට් වුනේ….

හොරෙන් කන්න හැදුවත් රුපියල් දෙසීය දීලා එන්න කියලා වැපා මාව රෙජිස්ට්‍රේශන් ඩෙස්ක් එකට යවපු අතරේ මගේ අතීසාර මිත්‍රයා (දන්නෝ දනිති ඒ විස්තරේ) මාරයත් එතැනට සේන්දු වෙලා… කට්ටිය මාරයට කියලා අන්න ඇලා ඇවිත් කියලා පුළුවන් නං හොයා ගන්න කියලා… මාරයා ඉතිං කිරි ගහට මෝටාර් එකක් ගැහුවා වගේ මම එතැනට එනකොටම අල්ල ගත්තා… ඔන්න ඔහොම එකා දෙන්නා සෙට් වෙන අතරේ ටික දෙනෙක් අනුන්ගෙ මාර්ගයෙන් මාව අඳුනගෙන ඇවිත් කතා කළා.

ඔය අතරෙ තමයි අටමයි පොඩි අටමියි දැක්කෙ.. අපරාදෙ කියන්න බෑ පොඩි එකී නං අටමා වගේ නෙවෙයි.. හොඳ වෙලාවට… (ඒ යාළුකමත් ඉවරයි ඕං)…. මම බොහොම ආසාවෙන් කියවන අටමගේ බ්ලොග් එක ලියන ඒකාව දැක බලාගෙන කතා කරන්න ලැබුන එක නම් බොහොම සතුටක්.. උඹ කවදා හරි මට උඹේ සිගරැට් බීම නැවැත්තුවා කියලා කිවුවොත් ඒක තමයි මට උඹ වෙනුවෙන් ලබන්න පුළුවන් උපරිම සතුට ….

නවම් මලයා මාත් එක්ක සෑහෙන දේවල් කතා කළා… අපි ඉතිං ආදරවන්තයන්ගෙ ඉස්කෝල දෙකේ නිසා අපට ඕනතරම් දේවල් තිබුණා කතා කරගන්න.. ප්‍රවීන් ඉන්ද්‍රනාම සහෝදරයාත් ඇවිත් ටික ටික කතා කරලා ගියා… ඔන්න ඉතිං ටික වෙලාවකට පස්සෙ අර විරූස් එකේ අයිතිකාරයා (මට අම්බානකට බැනපු එකා) ඇවිත් හිටියා… මම ඉතිං ඒකාට ගිහින් කතා කළා… ඌට ලැජ්ජයි ලු… මට බැන්නට… අනේ ඉතිං අපි අර සුර දූතියෝ දෙන්නා වගේ පිට්ටනිය මැද්දෙ ගහගන්න නං ගියේ නෑ… ඇදලා අරං බදාගෙන මචෝ කියලා කටපුරා කතා කළා… ඔන්න මාව ආයෙ පාරක් ෆ්‍රෙන්ඩ් කරලා ලැජ්ජ නැතුව..

බස් රේඩියෝවෙ කට්ටිය ඉස්පීකරවල සද්දෙ චෙක් කරන්න ගත්ත නිසා අපි උඩට ගිහින් පොඩි වටමේසයක් දාගෙන හිටියා.. පිටස්තරයා මල්ලියි තව තව කීප දෙනෙකුයි හිටියා…. අර මාරයාගෙ විවාහෙ ඇත්තක් කියලා දැන ගත්තෙත් ඒ වෙලාවෙමයි… ඒකත් ජයසිරි මංගලම් කිවුවලු…..

ඔන්න ඔහොම දේවල් යන අතරේ බ්ලැක් ‍මෝලියෙක් වගේ මල්ලි කෙනෙක් ඇවිත් ඌ ගෝල්ඩ් ෆිෂ් කියලා කියපි.. අන්න සහෝදරවරුනි ඒ ප්‍රතිරූපයත් බිඳ වැටුනා.. අඩවි රජා මල්ලි නං අඳුන ගන්න අමාරු වුනේ නැත්තෙ ෆේස් බුක් එක පුරාම ඇඩ් දාලා හිටපු නිසා ඒ වගේ ඩයල් එකක් ඕන කුණුගොඩක අඳුන ගන්න පුළුවන් වෙන්න මතක තිබුණ නිසා. හැබැයි ඒකව කඩේ යවපු එක නං වැරදියි…. මොනවා වුනත් නමට හරි රජෙක් නේ….

දවල් කන අතරේ අර ගෑණු ළමයි දෙන්නෙක් ගහ ගත්තා කියලත් ආරංචියක් ආවා… ලැජ්ජයි කියන්නෙ ලැජ්ජයි…. කට්ටිය ඒ ගැන ලියලා තියෙන නිසා මොනවත් ලියලා වැඩක් නෑ.. හැබැයි නංගිලා… බ්ලොග් එක කියන්නෙ ජීවිතේ නෙවෙයි… අහක යන බ්ලොග් එකකට දෙන්නෙක් ගහ ගන්නවා නම් තමුන්ගෙ මානසිකත්‍වය මොකද්ද කියලා ආපහු හැරිලා බලන එක හොඳයි…

ඉතිං අපිත් බනිස් කෑවා.. මාරයා නං හිටියෙ නිකං ඉතියෝපියාවෙන් ආපු එකෙක් වගේ…. බනිස්ම හයක් කෑව නෙ… තව බනිස් අතගාන්නත් කතාකළා මතකයි… වඩිවේලු අයියත් පොලීසියෙන් බේරිලා කැමරාවකුත් මානගෙන මානකොකා වගේ පින්තූර ගත්තා මතකයි… හැබැයි කැමරා තිබුණ ගාණට ඒ ගැන වාර්තා වෙච්ච පොටෝ ගාන නං මදි…. අවුරුදු කුමාරයා තේරීම සහ ජනගායනා නම් පංකාදු පහට තිබුණා.. ඒකෙ ගතිය වැඩිකළ ඕනයාට මගේ උපහාරය… ඔන්න ඔහොමයි කෙරෙන්න ඕන… ලබන වතාවෙ නිවේදන කටයුතු ඕනයාට බාර දිය යුතු බව මම යෝජනා කරනවා.

ඉතිං මේ සියල්ල මැද්දෙ මටත් අවස්ථාවක් ආවා සයිබරයේ හීන කුමාරිට තොප්පිය දාන්න.. ඒ වැඩේට මාව සෙට් කළ එකාට ස්තුතිවන්ත වෙනවා..  ඒත් කෝ යකෝ ඒ පොටෝ එක ?

ඔන්න ඔහොම අවසාන වුන අවුරුදු සැණකෙළියෙන් සමු අරන් සංතෝසෙන් ගෙදර ආවා… ඒකට ගිය එක ගැන නම් මම බොහොම සතුටු වෙනවා… ඉතිං ආයෙම දවසක හමු වෙමු….. නම් ලියැවුනේ නැති කෙනෙක් ඉන්නවා නම් සමා වෙන්න ඕන… දැං අපි වයසට යනකොට අමතක වීම් වැඩියි නෙ…

පින්තූර අනිත් අයගෙන් බලා ගන්න… මම පොටෝ මෝලක් ගෙන ගියේ නැත…

ඉතිං අඩුපාඩු සහ ගුණ දොස් ඉදිරියේදි ඇහෙන්න කියවන්න ලැබේවි… මම දැකපු අඩුපාඩුවකට තිබුණෙ සද්දෙ පාලනය ගැන පොඩ්ඩක් අවධානය යොමු නොකිරීම සහ එතැනට ආපු සියල්ලන් එකිනෙකා හඳුන්වාදීමට අවස්ථාවක් නොලැබීම. අපි බ්ලොග් ලිවුවට අපි හැමෝම සමාජශීලී නොවෙන්න පුළුවනි. ඒ නිසා හොඳ-ජනප්‍රිය බ්ලොග් එකක් ලියන කෙනෙක් වුනත් ඉදිරියට එනවා අඩුයි… නමුත් අපි හැම දෙනාටම තමන්ව අනිත් අයට හඳුන්වාදෙන්න කියලා අවස්ථාවක් දුන්නා නම් ඒක ලොකු දෙයක් වෙනවා. මම කියවපු බ්ලොග්වල හමු වෙන්න ආසකරන අය සමහර අය එතැනට ඇවිත් තිබුණා කියලා මම දන්නෙත් ෆේස් බුක් එකේ ෆොටෝ දැක්කාම….

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 259 other followers