Daily Archives: ජූනි 16, 2011

2011 ජුනි 16 : අපේ හිස් බව…..


අද උදෙන්ම රසායනාගාරයට ගියේ වැඩ ගොඩක් තියෙන නිසා… විශේෂයෙන්ම මම භාරව ඉන්න Glove Box එක ඊයේ Regenerate එහෙමත් නැත්නම් ප්‍රතිජනනය කළා. Glove Box එකේ ඇතුලේ සංසරණය වන නයිට්‍රජන් වායුව උත්ප්‍රේරකයක් හරහා යවා එහි ඇති ඔක්සිජන් සහ ජලය ආදිය නිරන්තරයෙන් අයින් කරනවා. එසේ කිරීමෙන් තමයි ඒ තුළ වූ පරිසරය ඔක්සිජන් සහ ජලවාෂ්ප වලින් තොරව තබා ගන්නේ. පසු ගිය අවුරුද්දේම දිගින් දිගට ක්‍රියා කරවීම නිසා මේ උත්ප්‍රේරකයේ ක්‍රියාකාරීත්‍වය තරමක් අඩාල වෙලයි තිබුණේ. මේ නිසා නැවත මේ උත්ප්‍රේරකය ප්‍රතිජනනය කිරීමකට ලක් කළා ඊයේ. එය කළේ හයිඩ්‍රජන් වායුව මේ උත්ප්‍රේරකය හරහා යැවීමෙන් සහ උත්ප්‍රේරකය රත් කිරීමෙන්. මේ සියල්ල වන්නේ ස්වයංක්‍රීයව, නමුත් නිසි පරිදි සිදු වීම නිරීක්‍ෂණය කළ යුතුයි. යම් හෙයකින් හයිඩ්‍රජන් ටැංකිය අතරමගදී ඉවර වුනොත් මුළු කටයුත්තම නැවත අරඹන්න වෙනවා. මේ නිසා බොහොම පරීක්‍ෂාවෙන් තමයි සිටියේ. පිරුණ හයිඩ්‍රජන් ටැංකියක පීඩනය වර්ග අඟලට පැස්කල් 2000 ක් වෙනවා. නමුත් එක් ප්‍රතිජනන චක්‍රයකදී මේ පීඩනයෙන් වර්ග අඟලට පැස්කල් 600- 700 ත් අතර ප්‍රමාණයක් භාවිතා වෙනවා. මෙසේ ප්‍රතිජනනය කිරීම් දෙකක් දැනට පවතින ටැංකියෙන් කර තිබූ නිසා තුන්වන ප්‍රතිජනන චක්‍රය අවසාන වනතෙක් ටැංකිය පවතීද යන සැකය තමා තිබුණේ.. මේ නිසා උදෙන්ම ගිහින් බැලුවේ ටැංකිය ඉතිරි වෙලා තියේද කියලා. වාසනාවට වගේ අන්තිම කට්ට ලඟින් නැවතිලා තිබුණා. ඉන්පසු  හිස් වූ හයිඩ්‍රජන් ටැංකිය නැවතත් හිස් ටැංකි තබන ස්ථානයේ තබා, Glove Box එක නැවතත් යථා තත්ත්‍වයට ගෙන ආවා. ඒ වගේම ඒ හා සම්බන්ධ රික්ත පොම්ප වල දැවී ගිය තෙල් ඉවත් කර නැවත අළුත් තෙල් දමා ඒවාත් ප්‍රතිජනනය කළා.  උදේ වරුවෙ බොහෝ වෙලාවක් ගියේ මේ දේ වලට. ඉන්පසු තමයි අනෙක් අය සහභාගි වෙලා හිටිය පිරිසිදු කිරීමේ වැඩ කටයුත් වලට සහාය දෙන්න ගියේ. දවසෙන් බොහෝ වෙලාවක් ගත වුනේ පිරිසිදු කිරීමේ කටයුතු වලටයි. දැන් නම් රසායනාගාරය යම් පිළිවෙලක් තියෙනවා. ඒ වගේම Glove box එක පාවිච්චි කිරීමේ ක්‍රියා පටිපාටියක් නැත්නම් Standard Operating Procedure එකක් ලියලා තවත් නීති කන්දරාවක් ලියලා කට්ටියට හෙට ඉදිරිපත් කරන්නයි බලාපොරොත්තුව. ඒ ලියවිල්ලත් ලියලා ඉවර කරලා ගෙදර එන්න හදනකොටයි ධාරාණිපාත වරුසාවක් කඩන් වැටුනේ… ඒ වැස්ස තුරල් වෙනකල් ඉඳලා ගෙදර එනකොට රෑ 8 යි. පැටියව නිදි කරවලා පොඩ්ඩක් රූපවාහිනිය නරඹලා ඉවර වෙලා තමයි මේ දිනපොත කුරුටු ගාන්නේ.

රූපවාහිනියේ Science Channel කියන නාලිකාවේ බොහොම අපූරු වැඩසටහනක් යනවා. Morgan Freeman ඉදිරිපත් කරන Through the Wormhole කියන වැඩසටහන බොහොම අපූරු, අළුත් දේවල් බොහොමයක් ඉගෙන ගන්න තියෙන වැඩසටහනක්. මට දිනපතා බලන්නට බැරි වන නිසා ඒවා පටිගත කරන්න දාලා තමයි තියෙන්නේ. ඉඩ තියෙන වෙලාවට බලනවා. අද බලපු වැඩසටහන මේ වැඩසටහන් මාලාවේ මේ වාරයේ පළමුවැන්න. ඉන් කියැවුනේ අපේ ශරීර හැදිලා තියෙන කුඩාම අංශු පිළිබඳව. අපි සාමාන්‍ය පෙළ කාළයේ ඉගෙන ගන්නේ නම් මූලද්‍රව්‍ය හැදී තියෙන්නේ පරමාණු වලින් බවයි. පරමාණු න්‍යෂ්ඨිය සහ ඉලෙක්ට්‍රෝණ ලෙස බෙදෙන බවත්, න්‍යෂ්ඨිය ප්‍රෝටෝන සහ න්‍යුට්‍රෝණ ලෙස බෙදෙන බවත් අප ඉගෙන ගත්තා. උසස් පෙළ දී මේ න්‍යෂ්ඨියේ තවත් උපපරමාණුක අංශු තිස් හතලිස් ගාණක් තියෙන බව ඉගෙන ගන්නවා. විශ්ව විද්‍යාලයේ දී නම් ක්වාර්ක්ස් පිළිබඳවත් ඉගෙන ගන්නවා. මෙයින් එහාට තවමත් අපි පරමාණුව බෙදා වෙන් කරගන්නට සමත් වෙලා නැහැ. මේ උප පරමාණුක අංශු සහ ප්‍රෝටෝන න්‍යුට්‍රෝණ සියල්ලම තැනී ඇති ක්වාර්ක්ස් පවා ඇතුලත හිස් වූ අංශු වර්ගයක් බවයි ඉන් කියැවුනේ… මේ අනුව අපි මහා හිස් මිනිසුන් සමූහයක් ලු. අපේ ශරීරයේ ඇති හත් ට්‍රිලියන ට්‍රිලියනයක් පරමාණු වලින් (Seven trillion trillion atoms) වැඩි අවකාශය හිස්….

ඉතින් මේ හිස් ශරීරයේ භෞතික ස්වභාවය අපි හැමෝම කතා කළත් අපේ මනස හැදිලා තියෙන ආකාරය නම් කිසි කෙනෙකුට විග්‍රහ කිරීම අමාරුයි. හිත තියෙන්නේ මොළයේද හදවතේද කියලා කියන්න තවමත් කාටවත් බෑ… හිත රිදෙනවිට අපේ පපුව රිදුම් දෙන්නේ පපුවෙන් හිතන නිසාද ? අපි හැමෝම දන්නවා හදවතට හිතන්න බෑ කියලා… නමුත් සිතේ හැඟීම් පපුවෙන් ප්‍රකාෂ වෙන එක ගැන කාටවත් තවමත් කියන්න පුළුවන් වෙලත් නෑ… කොහොම වුනත් මගේ හැඟීම නම් මේ හිස් භෞතික ශරීරයේ හිස් බව නැති කරන්න පුළුවන් එකම විදිය මනස දියුණු කරලා පමණයි කියන එකයි. අපි හැමෝටම රහත් වෙන්නවත් මහණ වෙන්නවත් බෑ… නමුත් අපි ගත කරන ජීවිතය අපටත්, අනුන්ටත් අර්ථවත්ව ගත කරන්න පුළුවන් නම් අපේ මේ හිස් ශරීරයට පිරුණ බවක් දෙන්න පුළුවන් වේවි නේද ?

හිතන්න………

%d bloggers like this: